Leo Vroman, Warm, rood, nat & lief. Uitgeverij Contact, 303 blz., f49,90 (pap.) f69,90 (geb.). Tot mijn verbazing heb ik de afgelopen dagen geboeid zitten lezen in een boek waarin wordt uitgelegd wat fibrinogeen is en hoe interleukinereceptoren werken. Als lezer voelde ik me wel regelmatig een vreemde eend in de bijt, bijvoorbeeld wanneer de schrijver meende dat ik zelf wel kon bedenken welke factor door normaal plasma op het glas wordt vastgezet, gereed om met een of andere stollingsfactor te reageren. Ik ben op dit gebied een volslagen analfabeet en ben ook nooit geinteresseerd geweest in de biologielessen vroeger op school, maar toch heb ik dit boek uitgelezen omdat de schrijver altijd wel een paar uitspraken in voorraad had die mijn fantasie prikkelden. De schrijver van dit boek over het bloedonderzoek is de dichter Leo Vroman. Vroman slaagt erin twee domeinen, de strenge wetenschap en de milde poezie, op een vanzelfsprekende manier met elkaar in verbinding te brengen. In Warm, rood, nat & lief (allemaal eigenschappen van het bloed) beschrijft Vroman zijn leven als wetenschapper.