![]() |
Muziektheater Amsterdam, tot en met 22 mei Gezien het feit dat haast iedere zich zelf respecterende componist op het moment een opera onder handen heeft, kan de uitvoering van Peter Schats Symposion worden beschouwd als het startschot voor een omvangrijke reeks Nederlands muziekdrama. Toch valt nu al te voorspellen dat geen van zijn collega's zo volmondig 'ja' zal zeggen tegen het genre opera zoals dat in de negentiende eeuw floreerde, als Schat in dit monumentale werk heeft gedaan. Symposion draag alle karakteristieken van de traditionele opera in zich: van het plechtstatige taalgebruik in het libretto tot een thematiek die niet voor Romeo en Julia onderdoet; van de grote bezetting van koor en orkest tot een stervende held die maar niet zijn laatste adem wil uitblazen; en van een buitengewoon expressieve en illustratieve orkestrale partij tot een buitenproportionele lengte van drie uur muziek. En niet te vergeten twee volwaardige balletten als toegift.
| Tweet |
Sommige artikelen zijn online alleen beschikbaar voor vaste-abonnees.
Geen toegang? Klik dan hier om u te abonneren of neem voor slechts vier euro week-toegang tot het gehele digitale archief en lees De Groene van deze week tevens in pdf op uw scherm of iPad.
Als u wel al een abonnement op de Groene Amsterdammer heeft maar nog geen gebruikersnaam en wachtwoord, klik dan hier om u te registreren.
Wachtwoord vergeten? Klik hier om deze opnieuw op te geven.



















