Danu Dirdja Setia Budhi liet hij zich op het laatst van zijn leven noemen: Stoffelijk Krachtig, de Geest Getrouw. Ernest Douwes Dekker (1880-1950) staat te boek als de even ijdele als charismatische vader van het Indonesische nationalisme. Het portret van een politieke halfbloed. ZO BEROEMD ALS zijn oudoom - beter bekend als Multatuli - is Ernest Douwes Dekker nooit geworden. Maar wel minstens even impopulair. Het Nederlands-Indische Gouvernement haatte hem hartgrondig en zag hem als 'een gevaarlijk, bekwaam agitator'. Onder de Javanen had hij in zijn hoogtijdagen evenwel een aanhang die later alleen zou worden overtroffen door die van Soekarno. De eerste president van Indonesie eerde hem tijdens zijn begrafenis in 1950 als 'vader van het Indonesische nationalisme'. Volgens zijn tijdgenoot Marcel Koch was Douwes Dekker 'een persoonlijkheid met vele tegenstrijdige aspecten. Zijn betekenis voor de nationale ontwaking van het Indonesische volk is onvergankelijk.' En de schrijver Du Perron noemt hem in de jaren dertig 'een figuur a la Trotski, hoewel hij daar niet op lijkt'.