Frans Kellendonk, Mystiek lichaam. Uitgeverij Meulenhoff, 195 blz., f34,90 DE EERSTE KEER dat ik Mystiek lichaam las, was ik in vervoering. Het was wel niet echt een swingend boek, maar het was ook beslist niet zo houterig, steriel, bedacht als heel veel andere Nederlandse literatuur. Mystiek lichaam was een beetje toveren met woorden en het kwam in golven. Ik onderging het. De inhoud was me niet zo duidelijk. Maar ik meende zeker te weten dat Mystiek lichaam over iets anders ging dan waar de polemieken van de heren literatuurcritici over woedden, die het boek eerst controversieel maakten en daarna klassiek. Dat vond ik natuurlijk omdat ik dat boek koesterde. Mijn boek. Zo zag ik dat toen. Tien jaar geleden.