Zo ongeveer het enige wat tussen 1780 en 1800 in Parijs werd gebouwd, was een nieuwe tolmuur. Wel scheidden nijvere architecten honderden ontwerpen af van de meest idealistische en fantastische bouwsels. Op een handjevol na, onder andere de gehate en na de revolutie weer snel afgebroken muur, werden deze gedetailleerde ontwerpen nooit omgezet in steen. Dat was ook de bedoeling niet: zo zuiver als de ideale architectuur op papier was, kon zij nooit in werkelijkheid zijn.