Peuteren aan composities of improviseren op de dansvloer. Het zijn twee gescheiden muziekwerelden. Op het Sonic Acts Festival komen ze bij elkaar. 'Als je kramp krijgt, is het goed.' Sonic Acts, 16, 17 en 18 augustus in Paradiso te Amsterdam. 'GIVE ME AN update of your networkstructure', roept 'DOc' op getergde toon tegen de mysterieuze Adam. Het is een tekst die je niet snel met een operalibretto zou associeren. De science-fictionopera I could never face Remale van Wart Wamsteker kent dan ook weinig precedenten. De muziek bestaat uit lieflijke gitaar-ballads, postpunkmuziek van twee gitaristen en een zangeres, spacy synthesizerklanken die de ruimtevaartambiance creeren en de grauwe grunge die Wart Wamsteker met zijn interactieve instrument De Handschoen produceert ('Daarmee laat ik zien dat elektronische instrumenten voor de volle honderd procent kunnen meedraaien met akoestische muziek.'). Daarbinnen ontvouwt zich een science-fictionverhaal dat Wamsteker ziet als metafoor voor het leven zelf. 'Het is mijn bedoeling mensen aan het denken te zetten', legt hij uit. 'Hoe maakt mij niet uit, als ze maar in verwarring worden gebracht.'