Deze theaterliefhebber heeft zichzelf op water & brood gezet. Dat betekent: op film & video. Theaterfilms op video vormen een controversieel fenomeen. Theatermakers willen er niks van weten. Toneel is een levende kunstvorm, op beeldmateriaal blijft daar niks van over, zo wil het (voor)oordeel. Filmmakers halen hun neus op voor theateradaptaties. Die zouden te 'toneelmatig' zijn - ook een{ (voor)oordeel. Ik snap beide argumenten, en nestel me behaaglijk tussen de twee standpunten in. Dat er registraties van levende theatervoorstellingen bestaan, brengt me vaak in een staat van euforische verrukking: je kunt nog eens terugzien hoe die briljante vertoningen er eigenlijk uitzagen. Dat filmers het gevecht met toneelteksten aangaan, waardeer ik evenzeer. En het levert trouwens ook niet zelden meesterwerken op.