Brown, Bruinsma, Urka, 'La bella Bettien', het blijven ondoorgrondelijke geesten. De zielevorsers van Justitie staan met lege handen. Wat weten we meer dan dat ze op roverkoningen gelijken, die overal hun schatkist achter zich aanslepen? SUPER-CRIMINEEL Steve Brown (1954) vocht als kleuter meestal zonder reden. Als een ander hem in de weg liep, ramde hij er in blinde drift op los. 'Territoriumangst' heette dat. 'Stevie is echt heel lief en sociaal', kreeg zijn moeder te horen van de juffrouw op de Montessorischool, 'maar hij slaat altijd zo keihard.' Steve's grootvader, die twintig jaar lang bokskampioen van Nederland was geweest en zilver won op de Olympische Spelen in Amsterdam, leerde zijn kleinzoon dat je beter eerst goed kon slaan. Praten kwam pas daarna, maar als je kon vechten was dat meestal niet nodig. Weldra ontpopte het agressieve straatvechtertje uit de Amsterdamse Pijp zich als een onhandelbare puber en belandde hij in tuchthuis De Vluchtheuvel in Amsterdam Oost. Reden: ernstige mishandeling tijdens een roofoverval. Er was bij Steve mogelijkerwijs sprake van 'psychotisch-schizofrene, antisociale tendensen', constateerden psychologen.