In Les yeux fermes van Joel Santoni kiest hoofdpersoon Yvan vrijwillig voor blindheid. Yvan is toneelspeler en vanaf een gegeven moment speelt hij buiten het theater de rol van blinde. Hij lijkt het te doen uit een soort balorigheid. Het heeft ook te maken met een groot onverwerkt en niet te bespreken verdriet. En het is een vorm van protest. Zijn blindheid geeft Yvan de gelegenheid om tegen de burgerlijke moraal op te botsen zonder dat hem dit heel erg wordt kwalijk genomen. Hij kon de overschreden grens immers niet zien?