Guus Houtzager, De rode steen. Uitg. De Bezige Bij, 189 blz., f 34,50 Mag je een boek negatief beoordelen enkel en alleen omdat het saai is? Mag je van een romanschrijver verlangen dat hij enige spanning weet op te wekken bij de lezer? Dat lijkt me wel, tot op zekere hoogte. Ik ben absoluut geen voorstander - sterker, ik ben een fervent tegenstander - van eenhapsliteratuur: lekker vlot geschreven boeken over lekkerbekkende onderwerpen, vlotte verhaaltjes vol Veronica-vermaak en opwindende anekdotes, maar een literaire roman dient op een of andere manier wel iets met de lezer te doen. Dat zit hem niet in een bloedstollende plot of knetterende confrontaties tussen personages, dat kan net zo goed (of beter) gebeuren op het niveau van de stijl, de compositie of het vertelprocede. Er zijn adembenemende boeken geschreven over schokkend saaie mensen, over de meest onaanzienlijke onderwerpen (zoals een stukje zeep - Ponge), maar ook een imposante verzameling slaapmiddelen-in-boekvorm.