Het wrede eetspel van twee bijna uitgebloeide geliefden observerend doemt, en hou zoiets maar eens tegen, mijn moeders vork voor mij op. Geen enkele andere vork kan ik mij ook maar enigszins herinneren. Behalve deze, en ik weet waarom. Hij maakte grote indruk door op drie punten af te wijken van alle andere vorken. Die ik natuurlijk nooit allemaal had gezien. Maar daarom kan ik nu juist, na bijna een halve eeuw, opnieuw constateren dat het een bijzondere vork was.