Door de bank genomen droom ik drie soorten dromen. Type nummer een is tamelijk banaal: filmsterren - mannen en vrouwen - zij willen allemaal met mij naar bed. Type nummer twee is de nachtmerrie. Dan lig ik voor de zoveelste keer vastgebonden op de rails en hoop en bid dat de aanstormende trein vlak voor mijn hoofd uit de rails zal vliegen. Aan type nummer drie kleeft altijd een moraal. Vannacht bijvoorbeeld werd ik op klaarlichte dag op straat overvallen en met een mes bedreigd. Na enkele rake karateklappen lagen zowel het mes als mijn belager op het trottoir. De voorbijgangers, die aanvankelijk de andere kant op hadden gekeken, barstten nu in een enthousiast applaus uit en vroegen mij om mijn handtekening. Die gaf ik ze pas in ruil voor hun belofte straks, voor de rechtbank, te mijner gunste te zullen getuigen.