Sonja had twee typen vijanden: de rechterzijde - die vroeger bij gebrek aan netten niet om haar heen kon en dat vaak ook niet leek te willen - vanwege sociaal-democratische en emancipatoire benadering en informele gespreksstijl; en 'ons soort mensen' dat haar te oppervlakkig vond, 'Sonja gezien?' - voor fans begin van kout over boeiend bevonden gesprek, was voor de laatsten gelegenheid minachting als teken van uitverkorenheid te tonen: 'Hoezo?' Als meer ooit geruchtmakende programma's van linksige snit moest het programma opboksen tegen veranderende tijden: veel breder aanbod tezelfdertijd en verschuivende grenzen.