Zuid-Afrika moet een ander land worden en daarbij hoort een ander leger. Een non-raciale, gefeminiseerde vredesmacht, waar het voormalige ANC-guerrillaleger integraal deel van uitmaakt. Mooie idealen, maar hoe ziet de praktijk eruit? Verslag van een driedaagse integratiecursus. Alle namen van de in dit verhaal voorkomende personen zijn uit overwegingen van privacy veranderd. IN DE OPKOMENDE ZON boven de snelweg naar Pretoria tekent zich op een heuvel links het Voortrekkermonument af, hoekig en bruin als een enorm broodrooster uit de jaren vijftig. Een metalen wachttorentje op drie magere, twintig meter hoge poten aan de rechterkant van het viaduct voor de afslag doet denken aan de marsmannetjesvoertuigen van H. G. Wells. De afslag kronkelt naar links door de heuvels, tot in de restricted area van de legerbasis Voortrekkerhoogte. Tot voor kort piekerde de gemiddelde zwarte er niet over hier ook maar een voet te zetten - tenzij het een zwarte van de special operations-groep van Umkhonto we Sizwe (MK) betrof, natuurlijk. Legendarisch is in de geschiedenis van de struggle de raketaanval op Voortrekkerhoogte door een guerrillacommando.