Danilo Kis, De luit en de littekens. Uit het Servokroatisch vertaald door Reina Dokter, uitg. De Bezige Bij, 135 blz., f 32,50 Veel werk heeft Danilo Kis bij zijn dood in 1989 niet nagelaten. Bovendien dateren de meeste verhalen uit de postume bundel De luit en de littekens van voor 1983, het jaar van Kis' laatste boek, de verhalenbundel Encyclopedie van de doden, waarvan ze oorspronkelijk deel zouden uitmaken. Ook deze verhalen tonen aan dat Kiseen geboren romanschrijver was. Het schijnt dat hij na elk boek verzuchtte dat zijn stof was uitgeput: na Zandloper zou zijn familiebron zijn opgedroogd; na Een grafmonument voor Boris Davidovitsj vreesde hij dat al zijn obsessies op waren, en met minder wenste hij het niet te doen. Toch volgde toen de schitterende Encyclopedie.