Zes jaar geleden vluchtte Suzan (voorheen Carl) van Meerendonk als junk met tbc naar Turkije. Zij moest weer terug omdat het leven er voor haar onmogelijk werd. De transseksuele zoon van een fascist schrijft momenteel samen met haar echtgenote een boek over hun bewogen leven. Een interview. HET WAS EEN miezerige dag in juli 1995. Te midden van een vlucht uitgelaten passagiers die op Schiphol landde, sjokte een echtpaar met olieverfschilderijen en tassen zomerkleding. Nilufer en Suzan - voorheen Carl - van Meerendonk leken overhaast te zijn vertrokken. Ze hadden zich de gram van de Turkse autoriteiten op de hals gehaald. Voor Nilufer dreigde zelfs gevangenisstraf. Ook Suzan was er niet meer veilig, want Suzan, officieel een man, begon fysiek steeds meer op een vrouw te lijken. Haar ontluikende borsten kon ze maar nauwelijks onder wijdvallende overhemden bedekken.