'Ik durf bijna niet meer naar de televisie te kijken', zegt een merkbaar gedeprimeerde Ismail Kadare. De beroemde Albanese schrijver volgt de gebeurtenissen in zijn geboorteland met gepaste vertwijfeling. Maar een patriot blijft hij PARIJS - 'De situatie maakt me zeer treurig', zucht Ismail Kadare in zijn Parijse appartement, dat baadt in het lentelicht. 'Het is misschien de droevigste episode uit de Albanese geschiedenis. Wat zich afspeelt was op geen enkele manier te voorzien. Het is een grote stap achteruit, een vreselijke val. De enige troost die ik heb is dat uit die puinhoop toch nog iets goeds te voorschijn komt. Op het niveau van de democratische staatsinrichting moet zeker iets gebeuren om te vermijden dat zoiets zich nog een keer voordoet. Als de Albanese politieke klasse uit de gebeurtenissen geen lessen trekt, vrees ik dat dit zware consequenties zal hebben, niet alleen voor Albanië, maar voor heel de Balkan en misschien wel voor alle ex-communistische landen. Het is voor het eerst dat de ex-communisten pogen met geweld de macht te grijpen. Ik zeg niet dat de beweging ex-communistisch is. Het volk was ontevreden vanwege de economische crisis, zo is het begonnen. Net als de maffia hebben de ex-communisten geprofiteerd van de volksopstand.'