Ik zag onlangs in het tv-programma Tros-telearchief een oude scène van André van Duin. En opeens wist ik waarom ik hem niet meer zo leuk vind als vroeger: in die oude scène buitte hij vrij droog een situatie uit (sergeant botst met onwetende dienstplichtige, lastige leerling tergt leraar). Verder deed-ie eigenlijk niet zo veel. Ik rolde van de bank van het lachen. In zijn tegenwoordige shows bij de pretfabriek van Joop van den Ende vindt André van Duin zichzelf ont-zet-tend leuk. Hij staat dan ook permanent grappig te doen. Het effect is dodelijk. Natuurlijk draait de lachmachine van het Aalsmeerse publiek op volle toeren, maar Van Duins humor is geen schim meer van zijn vroegere, droogkomische talent.