Peter van Gestel is de meester van het puberportret. Met inlevingsvermogen en gevoel voor humor heeft hij een aantal onvergetelijke 'tussen-tafellaken-en-servetters' gecreëerd. Het zijn bozige, intellectuele slungeltypes die zich moeizaam een weg zoeken tussen weinig inspirerende volwassenen. Dat Van Gestel met Mariken iets anders wil, blijkt al uit de omslagtekening, die voor het eerst niet van Peter van Straaten is. Diens spichtige, naar treurnis neigende lijnen zijn vervangen door de vriendelijke rondheid van Annemie Heymans' tekenpen. Op de rug van een geit zit een kind in een broek van bont ons vastberaden aan te kijken. Ook boven de achttien hoofdstuktitels maakte Heymans een verhalend tekeningetje, dat mooi past bij de ouderwetse aankondiging: 'Waarin Mariken kennismaakt met de zwarte weeuw en een kleine jongen zijn buik zonder navel laat zien.'