Een schrijver die beweert dat slechte kritieken hem niet deren, liegt dat-ie scheel ziet. Wie het interview met Leon de Winter, vorige week in De Groene, heeft gelezen weet dat. De Winter heeft niet te klagen, zou je zeggen: op het omslag poseert hij met een manshoge stapel eigen werk, zijn laatste boek is een aantal keren gunstig besproken, hij wordt zoetjesaan multimiljonair van de verkopen, iets wat maar heel weinig Nederlandse schrijvers gegeven is, maar uit het artikel blijkt dat de haat tegen de critici hem stevig in de houdgreep heeft. De interviewer was zo attent de slechte kritieken die zijn vrouw voor De Winter verstopt had aan hem voor te leggen. Zijn reacties zijn gesneden koek voor psychologen.