Een mens kan niet alle toneelvoorstellingen zien. Dus is er een paar keer per jaar sprake van een inhaalbeweging: de recensent tankt bij en ziet alsnog wat hij heeft gemist. Soms slaat hij zich dan voor zijn kop: dat ik die voorstelling niet eerder zag, stom, stom, stom! Die ervaring had ik de afgelopen week, bij De naakte stad, drie manieren om te overleven - een productie van FACT, het Rotterdamse platform voor debuterende regisseurs. (Overigens een landelijke theaterwerkplaats die ik twee weken geleden abusievelijk vergat te vermelden in mijn kleine utopie voor het Nederlandse theater in de eenentwintigste eeuw.) Ik zag de allerlaatste voorstelling van deze productie (regie: Arie de Mol). De spijt van de recensent was groot. Hier had ik graag een handvol enthousiaste Groene-lezers naartoe willen sturen!