Ik was even in Duitsland. Ik zag zeker veertig nieuwe Duitse films en probeerde daar vrolijk bij te blijven. Dat viel niet mee. En dat terwijl de Duitsers zo hun best doen om leuk te zijn. Enkele jaren geleden hebben de Duitse filmproducenten hun publiek herontdekt met het maken van komedies. Inmiddels zijn er beproefde formules ontstaan. Het zijn heel eenvoudige recepten. Zo eenvoudig dat het verbazingwekkend is dat ze niet eerder zijn ontdekt. Zonder enige schaamte spelen vaak van televisie bekende acteurs of komieken alle denkbare clichérollen die horen bij het hedendaagse relatiegedoe. Iedere artistieke pretentie is opgegeven. Er wordt zonder omwegen op de kassa gemikt. En met succes. Er heerst grote tevredenheid in de Duitse filmwereld. De tijd dat de Duitse film (met Wenders, Herzog en Fassbinder) internationaal roemrucht was en er weinig geld mee werd verdiend, lijkt voorgoed vergeten. Niemand kent buiten Duitsland de namen van de regisseurs van de huidige succesfilms, maar daar maakt men zich in Duitsland niet echt druk om. Ze hebben aan hun eigen kassa's genoeg.