Georg Trakl, Het laatste goud van vervallen sterren. Geselecteerd en vertaald door Jan U. Terpstra, ingeleid door C.O. Jellema. Uitg. Umbra, 184 blz., Ÿ 49,50. ..LE Veel onderzoekers en exegeten menen dat Trakls po‰zie te duister en te hermetisch is om in 'binnen te dringen'. Geef de verklaringen op en geniet maar van de schoonheid. Maar kan het niet allebei? ..LE NAAST favoriete schrijvers is er altijd ÇÇn - hooguit twee - die je zo dierbaar is dat hij op een hors catÇgorie-positie staat en niet anders dan 'held' kan heten. Georg Trakl is mijn held, mijn grootste literaire liefde. Vanaf het eerste moment dat ik werk van hem onder ogen kreeg, heeft hij me gefascineerd. Zijn bescheiden oeuvre, zo'n tweehonderd gedichten, is als een geheime wereld die men naar believen kan betreden en waar men kan ronddwalen zo lang men wil. De wereld die Trakl in zijn po‰zie oproept, is een duister labyrint vol donker-mooie beelden, doordrenkt van dreiging, verval en ondergang.