Dit wordt het weekboek van de pensioengangers. Van de mannen die voor het laatst meedoen. Die de wereld niet terug gaat zien. De mannen die in het collectieve geheugen van de televisie zitten. Hun motoriek herken je, ook als je ze op de rug ziet of van grote afstand, al acht, twaalf, zestien jaar moeiteloos. Je hebt ze 's nachts gezien, vanuit Mexico. In de regen van Rome of de brandende Orange Bowl in Pasadena. Een enkeling deed zelfs in Spanje al mee, ten tijde van Socrates en Paolo Rossi. De komende weken gaan ze hun laatste acties maken, nog een paar briljante momenten tussen de pijnlijke tekortkomingen door. Oude mannen van een jaar of 35.