nummer
nummer 24 / 10-06-1998
  • Commentaren
  • Artikelen
  • Columns
  • Dichters_en_denkers
 
10-06-1998
Print
Doillon deugt

Filmaftitelingen worden steeds langer. Voordat een acteur zijn handtekening onder een contract zet heeft een leger aan agenten en advocaten zich daarover gebogen. Het formaat van de letter waarin zijn naam op de credits komt is vastgelegd. Wie hem 's morgens naar de set brengt en wie daar zijn haar kamt ligt erin verankerd, en ook zijn de credits van die chauffeur en die kapper geregeld. Dat lijkt niet echt belangrijk. Bij tv-uitzendingen van films worden de aftitelingen verdonkeremaand en in de bioscoop zijn ze het sein om te vertrekken. Bovendien zijn de formules bekend. Iedere gelijkenis berust op toeval en de dieren in de film zijn nog in leven. Bezweringen van advocaten die zich richten op eventuele andere advocaten.

Gertjan Zuilhof

Sommige artikelen zijn online alleen beschikbaar voor vaste-abonnees.
Geen toegang? Klik dan hier om u te abonneren of neem voor slechts vier euro week-toegang tot het gehele digitale archief en lees De Groene van deze week tevens in pdf op uw scherm of iPad.







Wachtwoord vergeten?

Als u wel al een abonnement op de Groene Amsterdammer heeft maar nog geen gebruikersnaam en wachtwoord, klik dan hier om u te registreren.

Wachtwoord vergeten? Klik hier om deze opnieuw op te geven.

Gerelateerde_artikelen
Meest_gelezen