SOMMIGE ARTIESTEN zijn een trait d'union in hun kunst, een vleesgeworden verbindingsstreep tussen wat was en wat nog komen kan, tussen de zegeningen van de traditie en de verwachtingen voor de toekomst. Die kunstenaars komen zelden voor. Avonturiers zijn ze, ontdekkingsreizigers. In het ambacht van de theater- en televisieregie was Kees van Iersel (1912-1998) er zo een. Hij kende zijn klassiekers, maar hij zocht hartstochtelijk naar de ontwrichters en stoorzenders: de schrijvers, de acteurs, de ontwerpers en de kompanen die mede geluid gaven aan de onrust in zijn hoofd.