Tien maanden geleden liet ik mij uit over het in de eenentwintigste eeuw te verwachten worstrestaurant. Zeer in het kort de inhoud. 'De mens zal het dan inmiddels geheel worst wezen, waaromheen zich een aan worst navenant spektakel zou kunnen afspelen. Daarvan geen sprake, allerminst voor het betrekken van bepaalde lichaamsuiteinden in veelzeggend fysiek dialect. Al zal de met dierlijk vet overtrokken pinkvinger hier en daar nog wel worden aangewend om een passende redenering wat kleefkracht bij te zetten of kleine goochelkunsten extra vingervlugheid te verlenen. De Worstplaats, zoals een dergelijke gelegenheid elitair-wetenschappelijk genoemd gaat worden, is geen sober oord. De deskundig geprepareerde darm bergt, zonder haar natuur geweld aan te doen, de meest uiteenlopende inhoud waarvan woestijnvossenvlees gemengd met amandelmeel en abrikozenessence beslist niet de limiet is.'