Echt blij wordt mijn kind in Artis pas als hij een hond ziet, die niet behoort tot de dierentuinbevolking. Van een aap, leeuw, tijger, wolf, olifant, giraffe kijkt hij niet op. Deze liefde baart mij zorgen, omdat ik een hekel heb aan honden. In een nachtmerrie die ik sinds mijn kindertijd heb, word ik achtervolgd door zwarte, wild schuimende dobermanns, die hun tanden zetten in mijn onderste ruggewervels - voornamelijk die ene tussenwervel die loszit -, voordat de droom in fade-out verdwijnt. Half wakker voel ik de beet in mijn rug.