In De kinderen van de doden van Elfriede Jelinek komt heel wat van de Oostenrijkse Alpen naar beneden storten. Letterlijk, zoals meteen in het begin een Chrysler Voyager vol pensiongasten die in de diepte stort, of een paar bladzijden verderop de wereldkampioene skiën Ulli Maier, die 'op een tijdwaarnemingspaal (een scepter van de eeuwigheid) die het waagde om met de eindigheid te spotten, haar nek gebroken en haar halsslagaders gescheurd' heeft.