Natuurlijk is het niet leuk voor het ANC dat de eigen misdaden nu ook in het rapport van de Waarheidscommissie staan. En natuurlijk is er wat te zeggen voor het argument dat een slecht geoutilleerde organisatie, zonder veel infrastructuur, niet met dezelfde maat gemeten mag worden als een goed geolied staatsapparaat. En voor het argument dat het apartheidssysteem uitsluitend de onderdrukking diende, terwijl de misdaden van ANC-kampcommandanten, hoe erg ook, toch vooral uitingen waren van individuele frustraties en machtshonger. Het is alsof je een Eichmann vergelijkt met een man die zijn vrouw slaat. Die laatste geweldpleger moet natuurlijk ook flink straf krijgen, maar het gaat wel om een ander soort misdaad. En toch is het goed dat het ANC zo met de billen bloot gaat. Want de machtshongerige baasjes van toen zijn nu de baas over het Zuid-Afrikaanse staatsapparaat. En net zo min als zij naar hun eigen gedrag van toen willen kijken, verdragen zij ook nu een kritische blik.