Wie in Venetië geen lever op z'n Venetiaans heeft gegeten is er niet echt geweest. Ik hou van dat soort zinnen. De luie lezer (die is per definitie altijd lui, anders was hij wel schrijver geworden, maar nee hij leest liever) springt na verwerking van zo'n mededeling zeer, zeer zelden kwaad uit de kussens om eerst de kat een schop te geven en vervolgens uit te roepen wat zo'n idioot zich wel niet in zijn hoofd haalt. Want hij vond nu juist dat wie in het Dogenpaleis bij gedempt licht geen oog had geworpen op de kuisheidsgordel van prinses Theodora absoluut niet geacht kon worden echt in de schaduw van de Campanile te hebben gestaan.