IN HET DENKEN van W.F. Hermans functioneerden twee joodse denkers uit het voormalige Habsburgse rijk als elkaars tegenpolen - van de een was hij een hartstochtelijk bewonderaar, voor de ander voelde hij louter afschuw. De eerste was de Weense filosoof Ludwig Wittgenstein, schrijver van het door Hermans vertaalde Tractatus logico-philosophicus, de ander de econoom-schrijver-theoloog Friedrich Weinreb, een chassidische jood uit de diaspora van Lemberg in de Oostenrijks-Hongaarse dubbelmonarchie.