Docu-soap heb je in soorten en maten. Die over de Amsterdamse Zeedijk bij RTL4 lijkt voorsprong op de concurrentie te hebben door de vele extremen die de lokatie aankleven (zoals plat-Mokumse bejaarden plus multiculturele middenstand versus junks aller landen): het drama, waarnaar elders geduldig gezocht moet worden, ligt hier op straat. Dat blijkt geen garantie voor boeiende televisie. Het blijft bij aaneen gemonteerde plakjes leven; de echte pijn wordt vermeden. Dramaturgie ontbreekt en het wordt geen gram meer dan de som der delen. Op een extreme hoofdpersoon - een travestiet die een theater voor zichzelf heeft gekocht, droomt van een zangcarrière maar behalve voor narcisme een talent van niks heeft - raak je snel uitgekeken, terwijl in die gegevens toch een tragedie lijkt te schuilen.