Als jongen uit gegoede kringen werd Willem Oltmans, zo vertelt hij in Mijn vriendin Beatrix, 'braaf gehersenspoeld tot toekomstig soldaat van Oranje'. Niets wees erop dat de leerling van de Zeister Schoolvereniging zou uitgroeien tot een van de meest virulente bestrijders van het orangisme. Toch ontpopte Oltmans zich meermalen als raadgever, soms zelfs als redder van het vorstenhuis. Zo was hij als een van de eerste Nederlandse journalisten bekend met het bestaan van een buitenechtelijk kind van prins Bernhard in Parijs. Maar in plaats van dit gegeven als een denderende scoop te brengen koos Oltmans voor discreet stilzwijgen. In 1983 verbaasde hij vriend en vijand door een persconferentie in Nieuwspoort te geven waarin hij een nog niet gepubliceerd verhaal van Der Spiegel over vermeende homo-erotische escapades van prins Claus naar het rijk der fabelen verwees, met de woorden dat hij Claus 'niet op zijn radar' had. Het verhaal verdween in een lade, Oltmans verdiende een lintje, maar kreeg het niet.