OP HET EERSTE gezicht lijkt Francis Fukuyama zich met zijn derde boek te hebben ontwikkeld tot een nieuw soort Oswald Spengler. Waren zijn eerste twee boeken uitgesproken lofzangen op de zegeningen van de liberale democratie en het onlosmakelijk daarmee verbonden kapitalisme, in The Great Disruption staan, zoals de titel al aangeeft, de kwalen van onze samenleving voorop. De immer voortschrijdende individualisering heeft ertoe geleid dat de sociale cohesie in toenemende mate verdwijnt. Mensen hebben zich niet alleen bevrijd van de knellende banden van staat, godsdienst en traditie, maar ze hebben tegelijkertijd de veiligheidsgordels doorgesneden die hun moeten beschermen tegen eenzaamheid, vertwijfeling en nihilisme.