Weinig kunst in Zomergasten. Openbare les van violist Maxim Vengerov bij Barend en dat vooral vanwege diens komische theater. Wat filmfragmenten bij Lanoye en Abdolah. Het meest nog bij Benima: Pina Bausch; Joop Admiraal in U bent mijn moeder; poëzie van Drummond de Andrade (in O amor natural van Heddy Honigmann) en een Amerikaan met een dertiende-eeuws soefi-gedicht. ('Ik wil niet vervelend zijn', zegt Van Dis, 'maar ik vind het vreselijke kitsch.' 'So what', zegt Benima. 'Beledig ik je nou?' 'Helemaal niet.' Schepen die elkaar 's(nachts passeren. Kitsch is het inderdaad en nog een gotspe ook. 'Dat God geen antwoord geeft is zijn antwoord', luidt de poëtische boodschap. En toch, Benima toonde zich 'ein Mensch' wier pijnlijke openhartigheid geen gevoel van voyeurisme opleverde. Mede dankzij Van Dis, kritisch maar respectvol. Hoezo arrogant? Laat ze lullen, Adriaan.)