Hij wist het niet meer. Waarom niet? Omdat deze mens een man zonder boodschappenlijstje was. Daarom was hij, voor niet al te lange tijd, een verloren mens. Weliswaar zonder verloren boodschappenlijstje. Want hij was één van diegenen die durchaus geen boodschappenlijstje bij zich hebben. Dat was het hele eiereneten. Er zijn mensen die het boodschappenlijstje onderwaarderen, om niet te zeggen minachten. Bewust zonder boodschappenlijstje van huis gaan, alsof ze daar straathond en onbeheerd staande vliegende Hollander mee kunnen imponeren. Als ze per ongeluk en opeens horen dat vooral Charles Bukowski het boodschappenlijstje waardig genoeg vond om tot poëzie te verheffen, dan binden ze wel in.