Of het retrospectief van Ferdinand Hodler in Den Haag geslaagd is als overzicht, doet eigenlijk niet ter zake. Kunsthistorisch zal het allemaal best verantwoord zijn, maar bij een schilderij van Hodler is vooral de confrontatie met jezelf allesoverheersend. Je kunt proberen Hodler kunsthistorisch ergens onder te brengen in of tussen de verschillende stromingen: late romantiek, Jugendstil, expressionisme, symbolisme, realisme, of hem te beschouwen als een voorloper van abstracte kunst, maar dat ontaardt vaak in geroutineerde onverschilligheid. Onderhoudend is ook het traceren van verwantschap met schilders als Friedrich, Munch, Schiele, Mondriaan of Lucian Freud. Maar Hodler zelf dwingt je tot minder vrijblijvende bespiegelingen.