Vanzelfsprekend beschouw ik het als een compliment dat redacteur R. Zwaap mij 'een oude rot in de parlementaire verslaggeving' (De Groene, 17 februari) noemt. Hij weet zich dan ook te herinneren dat ik ooit voor de Volkskrant op het Binnenhof werkte, al is dat misschien vijftien jaar geleden. In mijn bijdrage aan het Algemeen Dagblad van 12 februari, 'Kamerleden draaien Beatrix een loer', maak ik anders dan hij beweert de Volkskrant geen enkel verwijt over het optekenen van opvattingen die het staatshoofd zou hebben prijsgegeven aan loslippige parlementariërs. Integendeel, het artikel bevat uitsluitend verwijten aan volksvertegenwoordigers die de vertrouwdheid van gesprekken schenden, in dit geval met de koningin. Stiekem en laf vind ik dat. Zwaap kan het daarmee oneens zijn, maar de basis van zijn betoog valt volledig weg als hij mij iets in de schoenen schuift dat ik in het geheel niet heb beweerd.