17-07-2004
Het patatconservatisme
Essay: Nieuwe conservatieven als typische kinderen van de jaren zestig
Nieuwe conservatieven als Livestro, Cliteur en Spruyt hebben de mond vol van een stoer, mannelijk ideaal, maar in werkelijkheid vertegenwoordigen ze slechts een slap soort patatconservatisme. Ze schrikken terug voor de consequenties van hun eigen denkbeelden, en zoeken daarom hun heil in het uitventen van een imaginair vijandbeeld. Wat betreft ruggengraat en holle leuzen zijn deze volgelingen van Edmund Burke typische kinderen van de jaren zestig.
Rob Hartmans
Sommige artikelen zijn online alleen beschikbaar voor vaste-abonnees.
Nog geen abonnement? Klik dan hier om u te abonneren.
Als u wel al een abonnement op de Groene Amsterdammer heeft maar
nog geen gebruikersnaam en wachtwoord, klik dan hier om u te registreren.
Wachtwoord vergeten? Klik hier om deze opnieuw op te geven.
