Voor het Oostelijk Havengebied te Amsterdam, waar ik woon, is ooit het volgende bepaald: het water krijgt de functie van parken en tuinen. Toen ik hier in de zomer van 2000 kwam kijken naar mijn nieuwe huis vond ik dat concept erg mooi. Gebouwen en water. Meer heb je echt niet nodig. Ik vond het zelfs niet erg leuk dat ik vanuit mijn raam een hele rij oude wilgen kon zien staan die nogal hinderlijk het zicht op het water belemmerden.
Maar wat gebeurde er vervolgens? Mensen die hier kwamen wonen, misten iets. Een boom voor de deur. Groen. Natuur. Ze begonnen te zeuren bij het stadsdeel. Dat zich natuurlijk nooit had mogen laten omlullen, want ja: gebouwen en water. Na verloop van tijd werden overal langs de nieuwe kades pluimiepen (Ulmus glabra ‘Exoniensis’) geplaatst. Daarna reden de mensen die aan de kades woonden alle iepen kapot bij het inparkeren met hun grote auto’s. Waarna er nieuwe pluimiepen geplaatst werden, met zo’n U’tje eromheen, waardoor de auto’s grote deuken opliepen, groter dan bij botsingen met een iepenstammetje.
In een artikel in het stadsblad Echo werd gemeld dat de VVD ontdekt had dat er een ‘gevoel van te weinig groen’ heerste bij de bewoners van het Oostelijk Havengebied. Ik voel iets kriebelen, ik voel een brief aankomen met daarin het verzoek om die rij oude wilgen om te hakken. Wég met overtollig groen in het Oostenlijk Havengebied!
Een paar jaar geleden kon aan de Herengracht een aantal iepen wegens kadewerkzaamheden niet gered worden. Dat was jammer, maar wat nog veel mooier bleek: een ‘bloot’ stuk Herengracht, van brug tot brug. Magistraal kaal was het er, het Bijbels Museum baadde onbelommerd in hard zonlicht, de grachtenpanden konden zichzelf eindelijk weer eens weerspiegeld zien in de gracht; het was als een werk van Saenredam, het was er ineens als in de zeventiende eeuw, of als het decor van een Nederlandse speelfilm die rond de vorige eeuwwisseling speelt. Maar omdat de mens nu eenmaal een onbedwingbare bomendwang of groendrift heeft, staan er al lang weer jonge iepen. Hier dus ook, en als het aan de VVD ligt, is er over twintig jaar water noch lucht meer te bekennen.
