NIEUWE RUBRIEK
VERTAALDE LITERATUUR

Het Boek van de Maand is in De Groene Amsterdammer misschien wel een running gag. Heel lang geleden kwam een comité letterkundigen maandelijks bijeen om vast te stellen wat in de recente oogst aanbevelenswaardig was. Van recenter datum is de keuze door een wisselend gezelschap van vier boeken, waarvan elke maand het beste uitvoeriger werd besproken, de andere kort.
Ondergetekende draaide jarenlang in de club mee en begint nu voor zichzelf. Het is niet per se het beste boek uit het hele aanbod. Van de vertaalde literatuur signaleer ik er hier zes. Aan één ervan besteed ik, om een of andere reden, meer aandacht dan aan de andere. Over het boek van Hrabal, een keuze van autobiografische fragmenten, had ik uitvoeriger kunnen schrijven, omdat het aanleiding geeft ander werk van hem te herlezen. De vroege roman van Kadare bood gelegenheid de wisseling van realistische naar meer fabelachtige verhalen toe te lichten. Van Sebald is alles vertaald en verscheen alsnog zijn eerste roman. Maar uiteindelijk vroeg Nacht van Hilsenrath het meest om een weerwoord. Daarbij interesseert mij vooral de vraag of de aanpak van deze roman over een getto in oorlogstijd na 44 jaar niet een heel ander effect heeft dan het schokeffect dat de schrijver in 1964 met het oog op het Duitse publiek voor ogen stond.