Blij dat Aart durft te zeggen waar het op staat: niemand verslaat het nieuws beter dan de oude krantenjongens. Mits dat nieuws pal onder hun neus gebeurt natuurlijk (én ze het toch al stonden te fotograferen).

Wee de blogger die probeert een nieuwsfeit te verslaan dat op minder dan vijf meter afstand van een krantenjongen plaatsvindt! Hij verliest het elke keer!

En qua het tweede gedeelte van je relaas: blij te lezen dat de redacteuren van de Groene seizoen vijf van The Wire ook zo goed vonden (The Shield is ook niet onaardig trouwens)!

Twitter is toch wel het summum van geflierefluit in de ruimte, waaruit maar weer blijkt dat alles ego is, maar jammer genoeg voor 99.999 van dat gekweek, in url, bloglink en sms-taal verwoordde ongein is niet de moeite waard. Wij kunnen niet allemaal het journalistje uithangen, al doen we nog zo onze vervloekte best (mea culpa, mea culpa;).

Mr. Universe alias Rupert Murdoch schijnt het einde van gratis media te hebben aangekondigd, datwil zeggen op porno & de financials na. De rest zou journalistiek zijn, en, zoals het zo treffend in Brouwer\'s artikel werd gestelt: iemand met een tuinslang noem je toch ook geen burgerbrandweerman.

Nou dan.

Gewoon dokken voor je krantje, mensen, gewoon dokken!

Men vergeet even dat vanwege het bezoek van de koningin aan Apeldoorn, de traditionele media al massaal aanwezig waren. Maar toen bijvoorbeeld dat Turkse vliegtuig neerstortte bij Schiphol, waren het weldegelijk de amateurs die als eerste met foto\'s en ooggetuigenverslagen kwamen. De nieuwerwetse media kunnen niet de diepgang en autoriteit van de oude media evenaren. Maar een welkome aanvulling zijn ze zeker wel.

Beste Aart Brouwers,

In dit kader is het interview in Welt ONLINE met Arianna Huffington van The Huffington Post wellicht ook de moeite waard om te lezen. Zij maakt naar mijn mening het terechte verschil tussen gedrukte media en kwaliteitsjournalistiek. Voor dat laatste blijft volgens haar ruimte.

Zie:

http://www.welt.de/english-news/article3676930/...

Overigens ben ik getipt over het interview met Huffington via het vermaledijde twitter :P

Brouwer spreekt over de autoriteit van de kwaliteitsmedia en veronderstelt meteen al twee dingen, namelijk dat er media zijn met autoriteit en dat er kwaliteitsmedia zijn.

Maar dan zeg ik, sinds wanneer is de journalistiek een onaantastbare kaste geworden waar we tegen op moeten kijken, hoezo autoriteit? Ten tweede, welke kwaliteitsmedia? Hebben we die dan in Nederland?

Ik heb de indruk dat de journalistiek weer eens met tegenzin technische ontwikkelingen volgt. Neem nu het voorbeeld van de kleurenfoto. De techniek van de kleurenfoto was in de jaren tachtig al ontwikkeld, maar pas eind jaren negentig kwamen de Volkskrant en de NRC met een kleurenfoto-editie op de voorpagina.

Er dient een verschil te worden gemaakt tussen de verchillende nieuwsgenre\\\'s. Hard nieuws kan iedereen maken en kan via het net of andere elektronische media worden verspreid. Een goed geschreven essay vindt men eerder op papier dan op het net. Bovendien leest een stuk van meer dan 500 woorden gemakkelijk vanaf papier dan op een scherm.

Intentie.

Zowel van schrijvers als van lezers. Daar gaat het om.
Een schrijver, die mij uitleg biedt doet niet genoeg.
Een schrijver, die mij aan het denken zet, door de \'gaten\' in het betoog, in het verhaal op te lichten, die schrijver daagt mij uit.

Wat weet ik niet. Wat snap ik niet. Wordt het voor mij verborgen gehouden? (En dus voor u, lezer.) Ben ik niet goed kijkend of wetend naar de zaak? Lezer, help, draag bij.
Dat werkt. Dat veronderstelt een differentiatiegroei.

Zie een aorta voor je (kloppend en pompend; het verse nieuws) en zie de haarvaten met bijna geen pomp en klop meer en duizenden vertakkingen (de werkende samenhang in de werkelijkheid; het zich ontwikkelende, dus werkende, inzicht van de journalist en het zich ontwikkelende, dus werkende, inzicht van de lezer in dynamiek hier, hier in die uiterste haarvaten, te vinden) Dat geheel, dat is je krant, dat is je behoud.

Concreet: \"Wie heeft er ervaring met directe contacten met de verslaggevers van de Kabul Express, of met hun mensen, hun bronnen, wie van u, o lezenden, wie wil daar actief participerend een rol spelen. Nee, geen geld of salaris, wel werk aan de winkel.\"

Durf je actief participerende rol in de werkende wereld op te nemen. De \'oude\' journalistiek is doorgegroeid naar de haarvaten.
Het zijn geen \'leken\', het zijn mensen met ogen en oren en verhalen en hun volkseigen waarheid. Díe wil ik horen en zien in hun eigen taal, met hun eigen woorden en tolken mogen werken.

Het web is oneindig. Dit hoeft geen geld te kosten (alleen die tolken dan) en kan uw behoud betekenen. Ja, dan gaat het eerst maar hartstikke mis en ja, dan zullen er meelifters en borstkloppers zich als eersten aandienen. Geeft niks. Groei veronderstelt fouten en natuurlijke correctie. Ja, ultiem heeft een werkende krant dan de macht om de wapenindustrie om te toveren naar water voor iedereen en anti conceptie ook. Ja. Nou en? Bang? Koudwatervrees? Ik zie dit fout?

Ik wil geen tweede hands nieuws, steeds dezelfde koppen met dezelfde visies anders bewoord. Dezelfde onduidelijkheid en dezelfde lijnen. Ik wil nieuws. Ik ben fout en krantloos.

Er is blijkbaar veel frustratie bij Aart Brouwer over \'nieuwe media\' en \'burgerjournalistiek\'. Vanuit emoties schrijf je wel eens een stuk dat wat voorbarig is, en waar je later spijt van krijgt. De professionele filters van De Groene hebben publicatie helaas niet kunnen voorkomen. De spijt zal niet morgen komen, maar dit zal de geschiedenis niet beoordelen als het sterkste artikel van Aart Brouwer.

Ten eerste, er is geen sprake van een wedstrijd. Er is ook geen sprake van dat \'burgerjournalistiek\' de pretentie heeft om de \'traditionele journalistiek\' te vervangen. Het internet heeft informatie en opinie gedemocratiseerd. Waar er vroeger de controle op opinie en informatie bij bepaalde bedrijven lag (kranten, omroepen), kan nu iedereen zijn versie van de werkelijkheid weergeven. Naast een hele boel onzin zit er ook veel kwaliteit in, op allerlei vlak, kwaliteit die niet door de traditionele media wordt geboden. Wat niet wil zeggen dat er geen kwaliteit wordt geboden door traditionele media, alleen dat deze niet perfect is, en nu te maken krijgt met concurrentie uit allerlei hoeken.

Een tweede probleem is de wazige definitie van wat ik maar even \'de gevestigde orde\' noem. De ene keer gaat het om journalisten als beroepsgroep, dan weer over \'kwaliteitsmedia\', \'gevestigde media\', of geschreven media. Dit is niet onbelangrijk, omdat niet alles van \'de gevestigde orde\' op dezelfde manier ter discussie staat. Om een voorbeeld te geven: de krant als bussinessmodel staat onder druk. In het kort komt het erop neer dat de bestaansreden van de krant, de hoge distributiekosten van nieuws, verdwenen is. Een papieren krant die in de bus valt is gewoon weg niet meer noodzakelijk. Dat wil niet zeggen dat het inhoudelijke product slecht is, of dat het niet fijn is om een fysieke bundeling van nieuws in je brievenbus te vinden. Maar dat de krant als fysiek product onder druk staat, wil niet zeggen dat er geen noodzaak meer is voor journalisten, onderzoeksjournalistiek of nieuwsberichten. Alleen zal dat minder bij kranten gebeuren, en meer bij nieuwe media.

Goed voorbeeld is de Verenigde Staten. De weergave van de discussie daar in dit artikel is heel subjectief, en geeft geen enkele feitelijke achtergrond. Bijvoorbeeld het failliet van de gevestigde (politieke) media onder 8 jaar Bush. Zolang de New York Times martelen niet bij de naam durft te noemen (er is nog steeds sprake van \'martelen\', of stevige ondervragingstechnieken die sommigen martelen noemen), kun je ze niet serieus nemen. Nieuwe media zijn een belangrijke factor in het aan de gang houden van dit o zo belangrijke debat. Sommige van de bronnen komen uit de traditionele media, zeker, maar veel materiaal komt ook van organisaties, eigen onderzoek en expertise. En traditionele media nemen dan vervolgens weer het materiaal van blogs over. Wederzijds productief, niet parasitair.

Het is niet zo moeilijk om in te zien dat de \'journalistiek\' in snel tempo veranderd onder invloed van nieuwe technologie. Kijk hoe snel het gaat, zie de kwaliteit in de nieuwe media en zie dat deze discussie in snel tempo irrelevant wordt. Ook Aart Brouwer zal op een bepaald moment gaan bloggen, tot groot plezier van zijn lezers, hopelijk.

Beste David, die wedstrijd is er nu eenmaal, al heeft lang niet iedereen hem gewild. De meeste medewerkers van oude en nieuwe media beseffen dat er grote voordelen zijn verbonden aan symbiose in plaats van een gevecht op leven en dood. Helaas is de trend van dien aard dat de oude media economisch het loodje leggen doordat nieuwe media hun plaats innemen. Het is in veel opzichten een schijnoverwinning. Zoals ik in mijn stuk laat zien, zijn de nieuwe media helemaal niet sneller dan de oude.

En ach, ook de exploitatie van nieuwe media zal steeds duurder worden. Platte webtekst kost niet zoveel; de kosten ontstaan doordat het Internet een multimediaal netwerk wordt met tekst, plaatjes, video, online services. Bij elkaar genomen is dit netwerk een reusachtige energieslurper. Volgens een analyse van Credit Suisse verliest alleen al YouTube dit jaar $470 miljoen door de stijgende energieprijzen. Vroeg of laat zal er voor capaciteitsgebruik en ook voor surfen weer fors betaald moeten worden, zeker voor de kwaliteit die vereist is voor een goede nieuwsvoorziening.

Misschien zal dat een stimulans zijn om te streven naar die non-profit media, berustend op een goede symbiose van oud en nieuw waarvoor afnemers bereid zijn te betalen.

Clay Shirky vandaag in de Guardian:

Media companies have previously been anointers of the talented, by virtue of the production bottleneck. In a world of abundant producers, talent will continue to be scarce, but the talented will not lack for ways to display their work.

This shift means we are in the middle of the greatest increase in expressive capability in human history: more people can communicate more things to more people than at any time. It\'s possible to lament a media culture with this many new participants - average quality falls, august businesses are destroyed - but this also happened with the spread of printing. The question isn\'t whether we want a medium that lets everyone produce content; we\'ve got it. The question now is how we use it.

Die 10 - 0 is wel enigszins heel vertekend. Een aantal punten: bloggers hebben geen perskaart en worden dus achtergesteld ten opzichte van \'oude media\'. Een perskaart veroveren als je wel wilt \'verslaggeven\' of fotograferen is vrijwel onmogelijk wanneer je geen mediaconcern achter je hebt.
bloggers parasiteren tot op zekere hoogte. Wat nieuws betreft parasiteer ik op de nieuwsvoorziening van oude media. In het verleden ben ik langere tijd ook geabonneerd geweest op NRC, Trouw en De Volkskrant. Maar houd dat eens langer dan een jaar vol per krant. Ik heb ze uiteindelijk opgezegd omdat ik geen tijd had om al die onzin nog te lezen. De dikte nam evenredig met de onzin toe, terwijl de belangrijkere zaken genegeerd worden in de dagbladen. Ik ben nu naar volle tevredenheid geabonneerd op twee weekbladen (een Duits, een Nederlands) en twee buitenlandse maandbladen. Overbodig om op te merken dat ik niet rouwig zal zijn als de overvloed aan dikke dagbladen in Nederland zal verdwijnen. Hun ondergang is grotendeels eigen schuld. Deze ondergang met belastinggeld uitstellen is niet alleen weggegooid geld, maar ook de zoveelste vlase concurrentie met mensen zoals ik die geabonneerd zijn op kwalitatief goede bladen en daar gebruik van maken voor eigen artikelen en blogs, maar toch via de belasting de overkill aan slechte journalistiek in hand moet helpen houden.

Tom Zwitser, www.bitterlemon.eu

Op het gevaar af dat dit al vaker is gesignaleerd: de vergelijking maken op Koninginnedag is natuurlijk waanzinnig oneerlijk.

Elke nieuwsredactie is ter plaatse nog voordat er iets is gebeurd. Koningshuiskenners zijn alvast uitgenodigd. De redactie zit al weken klaar. Nogal wiedes dat tradionele media die wedstrijd winnen.

Begrijp me goed, ik zie het nut in van goede journalistiek, ik ben ook een abonnee. Maar Sargasso is inhoudelijk informatiever en qua onderwerpkeuze interessanter dan Radio 1. Dat is een zwaar verwijt aan radio 1.

We zitten midden in een veranderingsproces in onze publieke informatievoorziening. De oude vorm nadert evident haar houdbaarheidsdatum. Tegelijkertijd bestaat de vraag naar betrouwbare informatie en duiding natuurlijk nog steeds. De vraag is hoe we dat gaan doen in de toekomst. En volgens mij is het enige eerlijke antwoord \'dat weten wij niet\'.

Twintig jaar geleden brachten we als studenten dagen achtereen door in de bibliotheek om het onderwerp waarover we wilden schrijven, in kaart te brengen. Nu kun je met een paar muisklikken de brief van Szilard, de foto\\\'s van Dorothea Lange, wetenschappelijke artikelen en proefschriften scannen op de informatie die je nodig hebt. Dat is een vooruitgang waar ik nog dagelijks van geniet. Je kunt veel dieper graven in veel minder tijd en er zijn veel meer mogelijkheden om internetpublicaties op waarheid te toetsen. Bijvoorbeeld door originele documenten te bekijken. Toch zijn er vrij weinig - in Nederland bijna geen - journalistieke publicaties die getuigen van scherp analytisch vermogen van de schrijver en van het aankunnen van een flinke hoeveelheid complexiteit in de informatiestroom.

Dat de media meestal aan de oppervlakte blijven hangen en geen zin hebben in complexe analyse, heeft te maken met de intense druk van het infotainment, de meest winstgevende manier van journalistiek. Gelukkig is er nu de crisis. Naar mijn idee is de teloorgang van kwaliteitsjournalistiek een economisch gerelateerd probleem. Infotainment is nu \\\"out of sync\\\" om maar eens een marketingterm te gebruiken. Het publiek zit op iets nieuws te wachten. Laat dat dan een gelaagd, complex, uitdagend en analytisch format opleveren. Er was namelijk geen infotainment omdat het publiek dom is, maar er was infotainment omdat mediabazen in de jaren negentig niet meer wilden investeerden in het verliesgevende format \\\"intellectueel\\\" . Wellicht zit er een interessante come-back van dit laatste aan te komen. Dat is nu eenmaal in de aard der crises: omwentelen.