printMedisch specialisten moeten maar in loondienst, in plaats van hun eigen zakken te vullen. Of willen we geen ambtenaar als dokter, een die om vijf voor vijf naar huis gaat?
Demissionair minister Klink van Volksgezondheid kwam vorige week eerder terug van zijn vakantie om het eerste exemplaar in ontvangst te nemen van het boek Witte jassen en Bruinhemden en een monument te onthullen ter nagedachtenis van artsen die zich tijdens de Tweede Wereldoorlog hebben verzet tegen de dictatuur. Plechtig sprak hij dat 'de oorlogsgeschiedenis duidelijk maakt dat artsen een trotse beroepsgroep vormen, die zich houdt aan de hoge medische ethiek en zich niet laat manipuleren door een bezetter. De meeste artsen hielden de eer en waardigheid van de medische stand overeind.'
Klinks lofbetuiging klinkt enigszins wrang in het licht van zijn beleid. Precies een week daarvoor presenteerde hij de Kamer een voorstel om alle vrijgevestigde medisch specialisten te dwingen in loondienst te werken 'zodat de loonontwikkeling van de beroepsgroep beter gecontroleerd kan worden'. Het vaste honorarium moet ook aan banden en hij verbiedt specialisten om zelf kosten bij verzekeraars te declareren. Dat moet gebeuren door de directies van ziekenhuizen. Ziekenhuizen krijgen bovendien een vast bedrag van de overheid waaruit zij alle medisch-specialistische zorg zelf moeten betalen. Klink breekt in feite een lans voor het opnieuw invoeren van een budgetsysteem, dat door toenmalig minister Borst (d66) eind jaren negentig werd ingesteld om de groeiende kosten in de zorg terug te dringen. In de praktijk betekende dit bijvoorbeeld dat operatiekamers voor bepaalde periodes dicht gingen, terwijl patiënten maanden moesten wachten op een ingreep. Vanwege het onacceptabel oplopen van de wachtlijsten werd het systeem afgeschaft.
Met zijn ingrijpende voorstel heeft Klink de medische beroepsgroep de oorlog verklaard. Het plan is dan ook slecht gevallen in de medische wereld. De Orde van Medisch Specialisten 'begrijpt er niks van hoe hij zo'n fundamentele systeemwijziging wil doorvoeren'.
Toch komt Klinks plan niet uit de lucht vallen. De medische zorg is al heel lang het zorgenkind van de overheid omdat zij geen vat heeft op de kosten. Door de toenemende technologische mogelijkheden is de vraag de afgelopen decennia hard gestegen en inmiddels zetten de economische malaise en de vergrijzing 'betaalbare goede zorg voor iedereen' onder druk. Het mes móet in deze sector. Behalve op een versobering van het awbz-basispakket en het verhogen van een eigen risico mikt Klink vooral op de medisch specialisten. Want volgens Klink is de gemiddelde omzet van 220.000 euro per specialist gestegen naar drie ton, omdat artsen meer zijn gaan behandelen. PriceWaterhouseCoopers heeft bovendien berekend dat sinds 2007 de honoraria zijn gestegen met 24 procent.
Maar helpt deze aderlating? De beloningen voor de specialisten bedragen slechts vijf procent van de totaalkosten van de zorg. Als alle specialisten in loondienst gaan - nu is dat ongeveer de helft van de totale dertienduizend specialisten (zie kader) - en een vast jaarsalaris krijgen, zet dat in het huishoudboekje van de overheid niet echt zoden aan de dijk.
Het lijkt dan ook om iets anders te gaan. De economische urgentie legitimeert de politiek om een lang gekoesterde wens te realiseren: het 'medische gilde' breken. Klink probeerde dat al ver voordat de kredietcrisis toesloeg, net als zijn voorganger Hoogervorst (vvd). Eelke van der Veen, pvda-Kamerlid met de gezondheidszorgportefeuille, zei vorige maand in vakblad Arts & Auto: 'Een maatregel die het machtsbolwerk kan doorbreken is zo snel mogelijk de relatie tussen de omzet en het inkomen loslaten en de medisch specialist in loondienst nemen.'
Op dat vermaledijde bolwerk boekte Klink in maart zijn eerste succes. Via de rechter kreeg hij het voor elkaar om de salarissen van de vrijgevestigde specialisten structureel te korten met ruim vijftien procent. Dat was tegen de eerdere afspraak, want het zou alleen gaan om een correctie van de te hoge honorering als gevolg van een weeffout bij de invoering in 2007 van het dbc- (diagnosebehandelcombinatie)systeem waarvoor de artsen zélf aan de bel hadden getrokken. Ondanks herhaalde waarschuwingen werd de weeffout niet door de overheid gecorrigeerd en het verklaart de salarisstijging zoals PriceWaterhouseCoopers heeft berekend. De minister greep deze kans echter om de salarissen structureel aan te pakken.
Vlak daarna volgde een beleidsvoornemen dat de medische gelederen ook raakt: het loslaten van de numerus fixus voor de studie geneeskunde. Door de vergrijzing en een tekort aan artsen moet het aantal basisartsen snel omhoog. De toelating tot specialisaties zou bovendien door het rijk bepaald moeten worden en niet meer zoals nu door het Capaciteitsorgaan, waar onder meer specialisten in zijn vertegenwoordigd. De overheid wil zo meer sturing op de specialisaties van bovenaf krijgen. Klink heeft ook al gezegd dat de autonome professie 'niet langer een vanzelfsprekendheid is'. Dat is de aftrap tot een aanpassing van de normen van de professie; knabbelen aan de duur van de opleiding en kiezen voor kwantiteit.
Artsen zitten al langer in het beklaagdenbankje. Zij halen vaak het nieuws vanwege ernstige medische fouten. Sommige media zetten met graagte het beeld neer van geldbeluste graaiers of van een werkvloer vol doordenderende machomannen. De plastisch chirurg die zich bekwaamt in borstvergrotingen scoort vaker in de beeldvorming dan de gynaecoloog en de kinderarts die vaak dag en nacht klaar staan voor niet te plannen bevallingen en complicaties.
Dit negatieve beeld strookt niet met onderzoek naar de kwaliteit van de zorg. Volgens de Euro Health Consumer Index (die de prijs-kwaliteit, inclusief tevredenheidsonderzoek over artsen, van de zorg wereldwijd meet) staat Nederland al jaren - en ook vorig jaar - bovenaan. Nederland scoort het best op curatieve zorg (zoals de huisartsenzorg, medisch-specialistische zorg en revalidatiezorg) en iets minder goed op de ict. Nederland zit wat betreft de kosten in de middenmoot, maar binnen de westerse landen is hier elke euro aan zorg gemiddeld het best besteed.
Desondanks moet het Nederlandse systeem nu drastisch op de helling. Dat is onverstandig, menen artsen. Als je niet meer vanuit eigen expertise en verantwoordelijkheid mag werken, creëer je een ander type medisch specialist: een ongemotiveerde zorgambtenaar die om vijf voor vijf naar huis gaat. 'Het is ongewenst om specialisten snoeihard aan te pakken, want ze zijn hard nodig om goed te anticiperen op de kantelende zorg om de vergrijzing op te vangen', stelt de voorzitter van de artsenfederatie knmg Arie Nieuwenhuijzen Kruseman. Bij de discussie over het inkomen worden volgens hem vaak de omzet en het netto inkomen met elkaar verward. 'Er wordt lang gestudeerd, als assistent in opleiding wordt er keihard gewerkt tegen een minimumsalaris en als je dertig bent moet een vrijgevestigde specialist zich tegen een hoge prijs inkopen. De specialist in loondienst draait weken van soms meer dan zestig uur, maar dan zonder extra vergoedingen. En dat met een maximale verantwoordelijkheid. Maar het valt niet te ontkennen dat bepaalde specialisten te veel verdienen. Klink heeft het bij voorkeur over deze excessen, en die zijn zeker niet uit te leggen aan de maatschappij. Over de salarisverschillen zou binnen de specialisten meer solidariteit moeten zijn. De beroepsgroep moet hier de hand in eigen boezem steken.'
Hij geeft toe dat de vergrijzing noopt tot ingrijpen. De knmg zoekt liever naar alternatieven. 'Op dit moment doen hooggekwalificeerde professionals soms werk dat ook andere zorgverleners zouden kunnen doen. Een herschikking van taken betekent bijvoorbeeld dat verpleegkundigen meer artsentaken voor hun rekening nemen. En artsen moeten meer generalist worden. De toename van ouderenzorg vraagt om een paradigmashift in opleidingen en dat los je niet op door de numerus fixus los te laten en de toestroom te vergroten. Nu al is er te weinig capaciteit voor de begeleiding van assistenten, dus kun je een groter volume niet kwalitatief en betaalbaar absorberen. We hebben experts gevraagd wat er in de (ouderen)zorg zou moeten veranderen, en het antwoord luidt vrijwel unaniem: de verschillende onderdelen van de zorg moeten beter geïntegreerd worden. Je moet specialismen meer rond de patiënt organiseren. Het integreren van disciplines, inclusief de eerstelijnszorg, is een proces dat tien jaar duurt en alleen mogelijk is als de raden van bestuur, artsen en verpleegkundigen het samen doen, terwijl de overheid terughoudend moet zijn om dat proces te willen sturen.'
Ronduit somber over de toekomst van de witte jas is Willem van der Ham, voorzitter van de Orde van Medisch Specialisten. 'Onze zorg komt als de beste ter wereld uit de bus ómdat de medisch specialist zelf invloed heeft op het zorgproces. Het rare is dat politici graag op de zegekar meerijden, maar tegelijk meer grip willen krijgen op de beroepsgroep. In de afgelopen twintig jaar is de zorg door meer mogelijkheden duurder geworden, maar ook continu rond tien procent van ons bruto nationaal product gebleven. Want er is tegelijk een enorme efficiëntieslag gemaakt. Vroeger lag je bijvoorbeeld voor een galblaasoperatie veertien dagen in het ziekenhuis, nu is dat een dag. Door het systeem anders in te richten is de kostenkant deels gecompenseerd. Alleen, dit verhaal gaat er bij de politiek gewoon niet in.'
Misschien hebben de medisch specialisten dat ook deels aan zichzelf te danken. In de jaren zeventig van de vorige eeuw werd er in sommige specialismen exorbitant veel verdiend. De honorering was toen gebaseerd op het aantal verrichtingen, en vanwege de medisch-technologische revolutie groeiden de inkomens van radiologen en microbiologen explosief. En ze hoefden er niet eens harder voor te werken. Deed je vroeger een uur over een röntgenfoto, nu konden ze in dezelfde tijd een team van assistenten aansturen om tientallen verrichtingen te doen. De Orde deed echter intern niets om dat recht te trekken. Meer algemeen gold de dokter toen als dé autoriteit in gezondheid en ziekte. Hij was vaak heer en meester in de kliniek en toonde zich tegenover de patiënt autoritair en afstandelijk.
Dit stereotype is deels verouderd. De patiënt is mondiger geworden en laat via belangenorganisaties van zich horen. Artsen die medische fouten maken worden terecht aangepakt, hoewel de beroepsgroep veel sneller en harder zou moeten optreden tegen knoeiers. In de opleiding krijgen studenten sinds tien jaar onderwijs in communicatie, sociale vaardigheden, ziekenhuismanagement, gezondheidsrecht en medische ethiek. Het vak is verzakelijkt door evidence-based practice (ebp), en door de rappe feminisering verandert de werkcultuur in de klinieken.
'Vroeger was de norm de hele week doorbeuken. Mijn generatie wil meer in deeltijd werken. We werken sowieso meer in teamverband en het is minder dat één arts alles bepaalt. Maar met een kantoormentaliteit kom je er niet. Het is geen gewone job, je bent in principe veel en hard aan het werk', zegt Léon Winkel, voorzitter van De Jonge Orde van Medisch Specialisten (belangenvereniging van assistenten). Hij is bijna klaar met zijn opleiding tot kinderarts in het Erasmus MC. 'We leven in een samenleving waarin voortdurend de expertise van de professional in twijfel wordt getrokken. Nu is de arts aan de beurt. Ons vak bestaat al steeds meer uit papiermolens en managers zijn voortdurend bezig de dokter te sturen. Ik maak me sterk voor onze onafhankelijke positie.'
Toch doen de beide Ordes te weinig tegen de bedilzuchtige overheid, meent Milco Linssen. Hij ziet met leden ogen aan hoe de politiek de specialisten neerzet als bekakte grootverdieners, terwijl hij tegelijk dagelijks constateert hoe hard zijn echtgenote, die gynaecoloog is, en haar collega's werken. De structurele salariskorting deed voor hem de deur dicht. Linssen, zelfstandig ondernemer, startte een petitie tegen de plannen van Klink. Dat werd een groot succes en leidde tot de oprichting van de stichting Bezorgd, die actie gaat voeren tegen de nivellering van de positie van de specialisten. Op stapel staat bovendien een rechtszaak tegen de staat.
'Klink misbruikt bewust het negatieve beeld om draagkracht voor zijn beleidsplannen te krijgen. De Orde roept alleen maar dat zij boos is. Dat is niet genoeg. Artsen gaan niet snel het Malieveld op, zoals anderen wél doen als hun salaris met maar een paar procent wordt gekort. Het rivm heeft berekend waar de grote kosten zitten: de gestegen vraag naar medicijnen en een toename van behandelingen en voorzieningen voor ouderen en chronisch zieken. Mensen rond de veertig jaar kosten ongeveer 2500 euro per jaar, vanaf zeventig jaar is het rond de twintigduizend euro per jaar. De discussie over keuzes maken gaat Klink uit de weg en hij roept: '"Kijk, daar zitten de klootzakken."'
Marcel Grosfeld, cardioloog, 54 jaar, is zo'n 'Klinkklootzak', die nog steeds met groot plezier naar zijn werk fietst, maar het zwarte beeld van de witte jas helemaal beu is: 'We zijn te duur, bij budgettering laten we de wachtlijsten oplopen, bij een vrije markt zouden we alleen werken voor vette winsten, wij werken niet samen, hebben de macht in de ziekenhuizen en behandelen patiënten niet goed. O ja, en we frauderen als er weer eens een systeemfout niet wordt herkend. Maar ik kom in mijn ziekenhuis bijna alleen goed gemotiveerde dokters tegen die hun moraal niet herleiden tot omzet maar wel hun pensioen moeten verdienen en nog vele onbetaalde begeleidende taken hebben in ziekenhuisbestuur en commissies, nachtdiensten draaien en nascholingsverplichtingen hebben. En nu moet alles in een paar jaar op z'n kop omdat de politiek in de afgelopen jaren niet heeft geanticipeerd op de vergrijzingsgolf. Er is een toenemend overaanbod van krasse bejaarden die terecht van zorgmogelijkheden willen profiteren. Dat de kosten daarmee de pan uit rijzen is natuurlijk niet vreemd.'
Waar de overheid zich ermee gaat bemoeien, gaat de kwaliteit omlaag, zegt hij: 'Een proefschrift uit Nijmegen heeft de Belgische non-interventie vergeleken met de Nederlandse bemoeizucht, met als conclusie: de zorg zou hier net zo laagdrempelig hebben gefungeerd tegen een lagere prijs dan in België. Uit een onderzoek van het Amsterdams Medisch Centrum blijkt dat de demotivatie door overheidsmaatregelen de belangrijkste reden is voor het afhaken van dokters. Efficiency is nodig maar zorg is niet een product zoals in een worstenfabriek. Als je er zo tegenaan kijkt, betekent dat een verontmenselijking van de zorg. Als de overheid en verzekeraars de regie krijgen, wordt onze zorg een variant op de Engelse National Health Service, oftewel géén service en enorme wachttijden. En artsen gaan dan geprotocolliseerd werken binnen kantoortijden. Ze worden misschien geïmporteerd uit de Derde Wereld en werken hier voor het geld.'
Is dit niet preken voor eigen parochie? Het verschil in de salariëring van vrijgevestigde specialisten en specialisten in loondienst is uiteindelijk niet te verantwoorden. Die enorme scheefgroei willen reguleren is dus niet zo gek. Aan de andere kant zou ieder voorstel om salarissen te korten voor andere vrije beroepsgroepen, zoals advocaten, ook stuiten op verzet.
De inzet is uiteindelijk iets anders: als de autonomie van het vak wordt aangetast en het ondernemerschap aan banden wordt gelegd, haal je de prikkel om hard te werken en te innoveren eruit. Voorbeelden van overheidsinterventie in dienstverlenende beroepen bevestigen dit angstscenario. De Thuiszorg werd de afgelopen jaren overspoeld door managers en regelzucht vanuit Den Haag. Het ging totaal mis. Enkele thuiszorginstellingen hebben nu het wiel weer uitgevonden door te kiezen voor het oude 'wijkzustermodel'. De korte contactlijnen zorgen voor grote tevredenheid van de cliënten. Het functioneert bovendien zestig procent goedkoper. Dit idee kwam voort uit pure wanhoop van de professionals zelf.
Het onderwijs laat eenzelfde proces zien. In de afgelopen decennia moesten de klaslokalen door Haagse onderwijsvernieuwingen omgevormd worden tot efficiënte leerfabrieken. In 2008 concludeerde de parlementaire commissie in haar eindrapport Tijd voor onderwijs dat 'de bewindslieden leden aan een tunnelvisie en vernieuwingen doordrukten, zonder te luisteren naar docenten, ouders en leerlingen'. Dat ging ten koste van de (zwakke) leerlingen en het beroep raakte impopulair.
Het is niet aannemelijk dat Klink nog op de valreep zijn plannen weet door te drukken. Wel is het een signaal aan het volgende kabinet: er moeten harde, onpopulaire maatregelen genomen worden om de zorg betaalbaar te houden. Verloopt het volgens plan-Klink, dan zal de kwaliteit van de zorg onvermijdelijk dalen.
De omzet en het salaris
Er zijn twee groepen medisch specialisten: de ene helft is in loondienst van het ziekenhuis. Zij verdienen ongeveer 140.000 euro bruto per jaar. De andere groep is vrijgevestigd in maatschappen, waar de specialisten functioneren als kleine ondernemers. Een specialist koopt zich in voor ongeveer één jaarsalaris aan goodwill. Van de totale omzet gaat een deel op aan bedrijfskosten voor de maatschap (onder meer aan accountantskosten van de maatschap en administratiekosten aan het ziekenhuis en, afhankelijk van de organisatiestructuur, aan salariskosten arts-assistenten, secretaressen) en een deel is ‘winst’. Daaruit betaalt ieder apart premies (pensioen, arbeidsongeschiktheids-, rechtsbijstands- en beroepsaansprakelijkheidsverzekering et cetera, tezamen ongeveer 65.000 euro per jaar, verder contributies beroepsverenigingen, verplichte bij- en nascholing) en ontvangt ieder een salaris. Dat salaris verschilt per specialisme, vanwege de omzet. Gemiddeld is de omzet 285.000 euro, maar de bandbreedte zal liggen tussen 150.000 en 350.000 euro met uitschieters naar zes ton. De beste verdieners zijn de pathologen, radiologen, microbiologen, nucleaire geneeskundigen en klinisch chemici. Zij hebben een gemiddelde bruto jaaromzet van rond de vier ton, die vanaf 2010 automatisch sterk daalt ten gevolge van het bijstellen van de compensatiefactor. Dan volgen neurologen, internisten, chirurgen, urologen, KNO-artsen, thorax-chirurgen. Onder aan de orde zijn allergologen, longartsen en dermatologen met soms een lager salaris dan specialisten in loondienst.
De omzet van de totale zorg is 79 miljard euro per jaar en in deze sector werkt dertien procent van de beroepsbevolking. Volgens zorgadviseur dr. ir. Hans Hoek is het idee dat de zorg uit collectieve middelen wordt gefinancierd onzin: 81 procent (64 miljard euro) komt uit betalingen van de individuele burger via verzekeringspremies en eigen bijdragen. De rest wordt uit belastingen betaald. Samen met vier miljard inkomenssteun (zorgtoeslag) betaalt de overheid vijftien miljard aan de zorg. Hoek pleit ervoor om de zorg te zien als een belangrijke banenmotor met een sterke consumentenvraag en niet als een troosteloze publieke kostenpost.
|
Rob 12 mei 20:15
Fantastisch, eindelijk een journalist die niet blind de rest nakakeld. Wat een goed onderbouwd en genuanceerd stuk! Hier kunnen uw collega's zeer veel van leren!
Laat de Nederlandse dokters doen waar ze goed in zijn, hard werken om de beste zorg te leveren tegen slechts gemiddelde prijzen! Als u, lezer, net zoveel wilt verdienen, investeer dan ook 15-20 jaar in uw vak tegen een laag loon alvorens u wat beter gaat verdienen en maak uw werkweek ook zo'n 60-70 uur. O, en vergeet de nacht- en weekenddiensten niet. Want de mensen willen niet meer doordeweeks en overdag naar de dokter, da's helemaal niet handig! Tegenwoordig kan dat allemaal 's avonds en in het weekend. Dat dat dan veel duurder is, maakt niet uit, daar ben je toch voor verzekerd? |
|
mw. lobbes 13 mei 13:04
Geachte mw. Fogteloo Gelukkig bewijst u met uw artikel, dat er ook nog journalisten bestaan, die genuanceerd naar een onderwerp kunnen kijken. Ik ben zo'n specialist die gemiddeld 70 uur per week werkt, dag en nacht ook in het weekend. En ik herken mij niet in alle negatieve uitlatingen in de media over mijn beroepsgroep.
Hopelijk komt er iemand met gezond verstand, die met luisteren naar het werkveld goede maatregelen kan treffen.
Dagelijks merk ik aan mijn anders zo goed gemotiveerde collega's, dat alle commotie in de media demotiverend werkt. En dat is zonde, want uiteindelijk zijn de patienten (en dat kunnen wij allemaal zijn) er de dupe van. Naast alle kortingsplannen van dhr. Klink, loopt hij ook achter elk idee aan om eisen te stellen aan de dagelijkse praktijk, waarbij hij zich kennelijk geen zorgen maakt over de kosten. Ik vermoed, dat dhr. Klink ervan uit gaat, dat alle nieuwe maatregelen die hij ongetwijfeld straks verplicht gaat stellen, gratis uitgevoerd gaan worden door de ziekenhuizen en de medisch specialisten. Met de huidige reacties in de ziekenhuizen en bij de medisch specialisten vraag ik met echt af of dat gaat gebeuren. Nogmaals mijn hartelijke dank voor uw genuanceerde weergave van de problematiek
|
|
Martin E. C. Roos 13 mei 14:58
In de tachtiger jaren van de vorige eeuw was ik als pedagoog, onderzoeker in de gezondheidszorg: in de psychiatrie en geestelijke gezondheidszorg. Ik had dagelijks contacten (o.a. interviews) met psychiaters ook medische specialisten, althans zo zagen ze zich zelf. Een psychiater bij een ggz-instelling (een Bureau voor Alcohol en Drugs bijvoorbeeld) verdiende in de tachtiger jaren aanzienlijk minder dan een medisch specialist (psychiater) in een psychiatrisch ziekenhuis of PAAZ. Er was veel 'wildgroei': praktijk aan huis. In de context van 'in loondienst, in plaats van hun eigen zakken te vullen?' Solidariteit? Minder verdienen: ‘Dat is terecht, want ik vind dat het gemiddelde prestatieniveau van een psychiater onder dat van een medisch specialist ligt’ volgens psychiater Jules Tielens (47) in 2010. Hij is , 36 uur per week werkzaam bij: JellinekMentrum, Amsterdam. Hij meldt op de site PSY ’platform over geestelijke gezondheidszorg en verslaving zijn nettosalaris inclusief zijn fietsvergoeding per maand: E 4.381,77. Vorig jaar maakte de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) bekend dat de Nederlandse specialisten (vrijgevestigden) bovenaan de internationale inkomensranglijst staan. In Nederland verdienen ze gemiddeld 290.000 dollar per jaar terwijl nummer twee op de ranglijst, de specialisten in de VS, uitkomen op 236.000 dollar. Een verklaring zou kunnen zijn: het beperkte aanbod van specialisten in Nederland vergeleken met andere westerse landen. |
|
Hugo Freutel 13 mei 21:02
Klink of zijn opvolger doet er goed aan om goed te luisteren naar de specialisten op de werkvloer.
Mooi genuanceerd artikel, we zijn weer op de hoogte. |
|
Smeets 19 mei 00:32
Zeer goed artikel en inderdaad ,....politici hebben zich in de oorlog minder heldhaftig gedragen dan artsen. Oppertunisme werkt altijd in je nadeel.
|
|
G.Tetteroo 19 mei 10:52
Mooi genuanceerd artikel. Wat ik Klink c.s. persoonlijk aanreken is dat hij ons de laatste maanden consequent neerzet als schrapers en fraudeurs. Ik hou hem verantwoordelijk voor de grootste demotivatie van een totale beroepstak. Geen wonder dat de helft van de verpleegkundigen eraan denkt om te stoppen. De numerus Fixus opheffen zal niet nodig zijn, er is straks niemand meer die geneeskunde wil studeren. |
|
Nap 19 mei 13:52
Ik heb twee weken in Boven het IJ Ziekenhuis gelegen,ik heb respect voor de artsen en verpleegkundige,Ik heb artsen dagen zien maken van 12 uur,en verpleegkundige constant bezig gezien.Vele verpleegkundige waren de laatste tijd al afgehaakt,ik als trambestuurder,kreeg vaak een conducteur die als verpleegster of verpleger werkzaam waren.Mijnheer Bos blijf met uw handen van het salaris van het medisch personeel af.IK zou mij drukker maken om de salaris verhoging van 98.000 euro voor Antoinette Hertsberger.Alweer een reden om VVD te stemmen!!! |
|
Wimar van den Brink 19 mei 22:20
Het gaat niet goed met de economie en het geld moet bij elkaar gesprokkeld worden. Dokters worden vaak vergeleken met piloten, en operatiekamers met cockpit. ik zou ook hier het vergelijk met de luchtvaart willen trekken: er barst ergens een vulkaan uit (vergelijk met influenza epidemie)
haal de schade op bij de piloten, "zij zijn veel te autoritair, zij verdienen teveel, zij zijn geassocieerd met de overschrijding, en waarschijnlijk ook schuldig"
De logica van de politiek is niet meer te volgen. een belangrijke beroepsgroep wordt er de dupe van. Uiteindelijk wij allemaal als we onverhoopt ooit patiënt worden. Ik ben blij met dit genuanceerde overzicht waarin nu eindelijk eens reële zaken worden genoemd over de uitstekende specialistische zorg die in Nederland kan worden geleverd en gebruikt. Iets waar we trots op mogen zijn en niet steeds moeten ondergraven. |
|
Steeph 19 mei 22:47
Goed uitgebalanceerd artikel!
|
|
Ricardo 20 mei 09:32
Om te beginnen een compliment aan deze journaliste.
|
|
Janus 20 mei 11:21
Mevrouw Fogteloo,
Om dit tij te keren heb ik de volgende opmerkingen:
2) De veelbesproken DBC historie welke heeft geresulteerd in een verdere spreiding van inkomens van artsen heeft aan deze verdeeldheid enkel bijgedragen. De publieke financiele middelen die hieraan zijn besteed zullen in omvang enorm zijn geweest. Om de een of andere reden is er toch niemand die zich druk maakt om de kosten van implementeren van een niet-werkend DBC systeem, wat quantitatief een pijnlijk falen laat zien van overheid en ziekenhuisdirecties. Of misschien is het ongewenst dat journalisten hierover schrijven. 3) Artsen zouden kunnen overwegen uit de verdedigende hoek te komen en een onderzoek in te stellen naar een relatie tussen het wel-functioneren van ziekenhuisdirectie op het gebied van kostenbeheersing en salarissen. Immers, momenteel verdienen consultants vele miljoenen aan besparende adviezen op gebied van efficiëntie van zakelijke ziekenhuisprocessen, waaronder inkoop. Deze inkoop relateert aan de leveranciers waaronder verzekeringen en farmaceuten. Hier voeg ik geen referentie bij omdat ik dit niet als mijn vak zie. Edoch, het is belangrijk dat boven tafel komt wat ziekenhuisdirecties door ondermaatse prestatie laat liggen. Ook op dit niveau bestaat geen maatstaf voor kwaliteit en kosten, doch deze kalkoen vragen zichzelf te besnijden zal moeilijk worden. 4) Artsen worden inderdaad, en terecht, aangekeken op fouten, zoals dat in de meeste beroepsgroepen, waaronder ziekenhuisdirecties en overheid, gebeurt. Ook in de artsenij is er geen duidelijk proces is voor verbetering van kwaliteit. Hierbij moet worden aangetekend dat het voor specialisten moeilijk is om de kwaliteit hoog te houden wanneer zij geen duidelijke bevoegdheid hebben om verpleging en ander ziekenhuispersoneel aan te sturen. In dit kader is het op zijn minst opmerkelijk dat ziekenhuisdirecties zich zo ver van deze materie houden. Immers, deze directies zijn aangewezen organen die in het proces van kwaliteitsbewaking in hun eigen ziekenhuis een rol zouden moeten spelen.
|
|
jebman 20 mei 23:28
Een belangrijke en onderbelichte oorzaak van de stijging van de kosten is de toenemende vraag naar zorg. Ter uitsluiting of om zeker te weten worden de hele dag vele extra hulponderzoeken gevraagd door artsen en geeist door patienten. Vele niet evidence based praktijken worden vergoed. Zonder verwijzing kan je zomaar naar de fysiotherapeut lopen en die begint aan een cyclus van 9 behandelingen. En in de dagelijkse medische reality tv programma's wordt dit gedrag geadverteerd en niet bekritiseerd. Zorgverzekeraars eisen een snelle toegangstijd voor een bultje in de borst van 3 dagen, de Treeknorm is 10 dagen. De planning van het ziekenhuis is met een dergelijk korte planning niet meer efficient te krijgen, medisch is deze aanscherping niet zinvol etc etc |
|
Joost 25 mei 18:24
Een erg goed, genuanceerd artikel, iets wat ik zelden zie over dit onderwerp. Hopelijk draagt dit eraan bij dat deze kant van de zaak niet zo onderbelicht blijft als nu het geval is. |
|
D Edens- Schipper 25 mei 23:48
Ja, ik durf hier gerust met mijn naam voluit te reageren, want dat heb ik al meerdere jaren in diverse gremia gedaan.
|
|
Eric Manusama 26 mei 21:16
Eindelijk een genuanceerd artikel met tegengeluid ! Wist U trouwens dat Hans Wiegel als voorzitter van de zorgverzekeraars (ZN) duizenden medisch specialisten in de hoek zet omdat ze veel geld zouden hebben verdonkeremaand, terwijl een paar jaar geleden onder zijn neus als Commissaris van het Bouwfonds voor meer dan 500 miljoen euro is gefraudeerd door enkele collega’s witte boorden. Het jongetje dat niet kon praten. |
|
WF van Tets 27 mei 00:03
Complimenten over de inhoud van dit artikel. Er lijkt nu ruimte te ontstaan voor nuance en objectiviteit! Laten wij hopen, dat deze trent zich voortzet binnen de gehele journalistiek en onze bevolking zich niet een, door Klink bediend, rad voor de ogen laat draaien. Het is immers in haar eigen primaire belang! |
|
Xandra Schyns-van den Berg 27 mei 22:14
Dank voor dit verhelderende overzicht; eindelijk voel ik me een keer niet geschoffeerd als medisch specialist die naar eer en geweten haar werk doet.
|
|
Rien Schrijver 28 mei 11:56
Eindelijk eens een stuk dat de huidige problematiek van de Zorg goed weergeeft. Weinigen van buiten dit veld, inclusief de meeste politici, hebben daar mede door zeer eenzijdige voorlichting door de overheid zelf en tendentieuze journalistiek uit het verleden, weinig weet van
|
|
jaap van barneveld 28 mei 12:37
Om te beginnen zou ik graag mevrouw Fogteloo willen complimenteren met dit netjes onderbouwde betoog.
|
|
J van der Sijp 30 mei 09:30
Dit artikel lijkt het 1ste te zijn van een journalist die objectief is en weergeeft waar het eigenlijk over gaat.
|
|
J. Simons 01 jun 13:45
De huidige ziekenhuiszorg in Nederland is ten opzichte van andere landen aantoonbaar uitstekend en dat voor een gunstige prijs. De heer Klink en zijn ambtenaren willen nu dat deze nóg beter en nóg goedkoper wordt. Dit streven is op zichzelf natuurlijk niet verkeerd, maar eenieder zal zien dat dit geen gemakkelijke klus zal worden. Om hierin succesvol te kunnen zijn is een goede strategie in dezen cruciaal. Voor een belangrijk deel wordt de kwaliteit van de ziekenhuiszorg bepaald door de medisch specialisten. Zij zijn als professionals voor het grootste deel verantwoordelijk voor het huidige kwaliteitsniveau, en er zijn nogal wat argumenten te bedenken die ervoor pleiten om dit ook in de toekomst zo te houden. Waar ik weinig van begrijp is hoe de totale oorlog met de medisch specialisten, die de heer Klink en de hem in brede zin volgende politici willens en wetens in hun demissionaire periode ontketenen, past in een dergelijke strategie. Waar juist constructieve samenwerking en wederzijds respect de basis zouden moeten vormen, is het tegenovergestelde het geval. Eenieder die een beetje verstand heeft van people-management zal beamen dat het gericht demoniseren, frustreren en demotiveren van een partij die onmisbaar is voor het bereiken van resultaten waarschijnlijk ernstige gevolgen zal gaan hebben voor de ziekenhuiszorg in ons land. Wat er nu gebeurt is meer dan een beetje dom. |
|
J.W.R. Mulder 02 jun 11:14
Graag sluit ik mij aan bij de complimenten aan Margreet Fogteloo. Een objectief en volledig overzicht van de werkelijkheid. Laat ons hopen dat deze kwaliteit van journalistiek meer aandacht en waardering krijgt! |
|
I Hogeboom van Buggenum 03 jun 21:48
Mooi artikel. Als hard werkend medisch specialist in loondienst heb ik regelmatig last van de respectloze houding van politiek en media. In de bijna 10 jaar dat ik werkzaam ben als oogarts moet ik toenemend "productie draaien" en efficienter werken met als dank een overheid die het wantrouwen in de medische stand aanwakkert en hierdoor en met marktwerking en mode-poli's de gezondheidszorg steeds meer op kosten jaagt. Zonder zelf transparant te zijn over de bereikte "voordelen" van marktwerking. Afbraak van de zorg valt niet zo snel meer terug te draaien. Misschien tijd om te vertrekken. |
|
alexander engel 06 jun 14:24
De standpunten van Klink c.s. staan niet loodrecht tegenover die van de medisch specialisten. Beide partijen willen kwaliteit tegen beheersbare kosten. Partijen verschillen wezenlijk van mening over de aard, en het tijdspad, van veranderingen die daartoe moeten leiden. De overheid doet geen recht aan de positieve bijdrage die medisch specialisten, voornamelijk vrijgevestigd werkend, leveren aan het op peil houden en verbeteren van de kwaliteit van de Nederlandse curatieve zorg. Dit geldt zowel in absolute als relatieve zin zoals blijkt uit de jaarlijkse rapporten van de Euro Health Consumer Index. De fundamentele veranderingen, zoals die in de laatste 10-15 jaar voorbereid zijn, zullen een onmiskenbaar effect op de kwaliteit van de Nederlandse zorg hebben. De overeenkomsten met de teloorgang van het Onderwijs zijn niet te missen. De parlementaire commissie 2008 was overduidelijk in haar kritiek op de tunnelvisie van de overheid. In de Gezondheidszorg is een zelfde proces aan de gang. De overheid zal persisteren in haar huidige beleid om tegen iedere prijs het primaat van de medisch specialist in de 2e lijnszorg te breken ongeacht de consequenties voor de kwaliteit en kwantiteit van de curatieve zorg. Het is even voorspelbaar dat de parlementaire commissie uitkomst van zorg 2020 zal concluderen dat de toename van de ziekenhuissterfte, veroorzaakt door een achteruitgang in de kwalitiet van de 2e lijns Zorg, verhinderd had kunnen worden als de overheid belangrijke spelers in het veld niet van zich vervreemd had. |
|
A.H. Mulder 07 jun 11:27
Uitstekend overzicht van de huidige stand van zaken in de gezondheidszorg met eindelijk ook eens waardering voor de rol van de specialisten daarin!
|
|
Roxane 08 jun 00:27
Reacties die meer dan drie waarschuwingen hebben gekregen worden tijdelijk minder zichtbaar gemaakt totdat de webmaster ze heeft kunnen beoordelen. ok
Ik maak mij grote zorgen. Als de plannen van Klink doorgaan zullen inderdaad de wachtlijsten alleen maar langer worden en is het geen plezier meer om te gaan werken. Ik hoop dat alle medische specialisten zo veel mogelijk zullen doen om dit tegen te gaan. Sluit jullie aan bij www.bezorgd.org voor een groter draagvlak. Het is eigenlijk ongelooflijk de CDA, maar vooral de VVD zou vóór de ondernemers moeten zijn. Waarom pakken zij dan altijd dé ondernemers in de medische industrie? Ik hoop dat de stichting bezorg (samen met jullie )hier werkelijk wat aan kan doen en dat zij de VVD kunnen laten inzien dat de politiek het verkeerd heeft. Het is zo moeilijk om te stemmen, want zover ik weet is geen enkele partij voor de medische specialisten, toch denk ik dat VVD de beste keuze zal zijn.. Nee, ik ben geen medische specialist. Ik ben gewoon een student met gezond verstand die niks met de zorg te maken heeft, maar meer met vliegtuigen. Bedankt voor dit goede artikel! verberg |
|
J.Punt 09 jun 14:33
Bijna helemaal mee eens maar graag wil ik toch wel het beeld rechtzetten dat een specialist in loondienst automatisch een ambtenaar is die om 5 voor 5 de deur achter zich dicht trekt en niet meer betrokken is bij de zaak en haar (jawel, die kant gaat t ook op) patienten.Ik als kinderarts in loondienst in groep met 8 collega's doen dat heel anders en voelen ons zeer betrokken met de zorg voor onze kinderen en vaa k ook nog de ouders. |
|
j van zijl 09 jun 14:35
Eindelijk eens een duidelijk, helder en genuanceerd beeld over hoe het nu werkelijk is. Nu maar hopen dat de beleidsmakers dit lezen en, veel belangrijker, ook naar gaan handelen. |
|
brand 09 jun 16:06
eindelijk een goed onderbouwd artikel, die laat zien dat de redenatie van dhr Klink niet klopt, en waarschijnlijk ook meer kwaad dan goed zal doen. Hopelijk dat beleidsmakers dit ook lezen en er naar handelen. Als Klink gelijk gaat krijgen zal dit leiden tot een exodus van specialisten, en dus een niet meer te behappen zorgvraag. |
|
Dirk Bakkeren 17 jun 18:22
Ik wil hier bij iets rechtzetten. In het artikel worden klinisch chemici genoemd bij de 'best verdieners'. Klinisch chemici zijn géén vrij gevestigd medisch specialisten. Er zijn in Nederland twee maatschappen van artsen klinische chemie die wel vrijgevestigd zijn. Het genoemd punt betreft alleen deze groep collega's. Daarnaast wordt in het artikel onrecht gedaan aan specialisten in loondienst door hen te betitelen als '9 tot 5 werkers'. Dit argument wordt gebruikt door vrijgevestigden die zich bedreigt voelen om zorggebruikers bang te maken dat bij een andere vorm van honorering de dokter minder zorg zal gaan leveren.
Voorzitter Commissie PR en Communicatie Nederlandse Vereninging voor Klinische Chemie en Laboratoriumgeneeskunde (NVKC) |
|
Lieshout 23 jun 23:47
Goed artikel. Ter verduidelijking van de hogere produktie door specialisten waar Klink over valt:
Resume: dit is de DOODSTEEK voor de kwalitatief hoogwaardige zorg in Nederland en de burger laat zich door minister Klink en de door hem handig bespeelde media misleiden alsof er niets aan de hand is. Deze minister gaat de geschiedenisboeken in als de minister die de crisis en recessie in de zorg geintroduceerd heeft. Binnenkort krijgt hij hiervoor vast een koninklijke onderscheiding. |
|
phansen 24 jul 00:26
"Of willen we geen ambtenaar als dokter, een die om vijf voor vijf naar huis gaat?" Daar is nu al lang sprake van sinds meer dan de helft van de artsen vrouwen zijn, en deze grootdeels parttime werken. Maar wel graag met behoud van het inkomen van een ouderwetsen arts, die 24 uur per dag klaar stond.
|
