Mooie beschouwing. Herkenbaar ook als je midden vijftig bent. Ik werd overigens juist in de 'linkse tijd' regelmatig voor fascist uitgemaakt. tegenwoordig eerder voor 'links renegaat'. Bekend ook is het gezegde dat het normaal is als je jong links en oud(er) rechts bent. Een persoonlijk heel mooi nader in te vullen waarneming. Ik groeide op in de late jaren zestig en vroege zeventig. Een andere tijd, vrolijker en onbezorgd. Het zal ook wel iets met jong zijn te maken gehad hebben. Dit onder het toen in onze wereld genot van eerlijker verdeelde welvaart en dito kansen, een vrij vrolijke vooruitgang.
De veranderingen sindsdien hebben eigenlijk iets van een permanente 'revolutie' en lijken ook voor aan verandering gewende 'oudere jongeren' nauwelijks meer te plaatsen. Hetgeen goed leek lijkt nu weer te verpulveren.

Toch blijf ik politiek gezien nog een beetje betrokken. Internet maakt het ook vrij makkelijk. Met alle tekorten kan ik me ook niets beters voorstellen dan de 'kankerdemocratie' die we hebben. Vroeger had ik me eerder anarchist genoemd (zonder bommen..), al veel langer meer vrijzinnig liberaal. Met nog steeds een wantrouwen tegen vooral ongevraagd of heftig getuigende gelovigen van al of niet politieke snit.

Als je ouder wordt en ietwat melancholisch bent droom je misschien wat meer van het mooie van geloof in sprookjes. Om ze vervolgens toch maar snel terzijde te schuiven. Voor mij dus liever niet teveel Islam en Wilders maar toch wel enig engament mbt. die discussie. Zal wel weer iets met die jaren zestig te maken hebben..

Mensen zijn natuurlijk ook helemaal niet gelijk of gelijkwaardig. Kletskoek, ontsproten vanuit religie, dogma en beschaving, maar onnatuurlijk, wellicht zelfs tegennatuurlijk. Mensen mogen dan voor de wet een zekere gelijkwaardigheid hebben, in de jungle van het dagelijks leven is er slechts onderscheid. Zelfs de ideologieën en religies die de zogenaamde gelijkwaardigheid preekten, excelleerden vooral in het onderscheid der ongelijkheden.

Opheffer beschrijft treffend en kwetsbaar hoe zijn menselijkheid zich vertaald heeft in het ontbreken van schaamte om gewoon oprecht te zijn. Een mens denkt natuurlijk immers in sympathie en in bedreiging, helemaal niet in dogmatisch of ideologisch opgelegde normen zoals gelijkwaardigheid. Ik sta ideologisch ook ver af van Marijnissen en Halsema, maar ik waardeer hun statuur. Ik sta ideologisch veel dichter bij Pechtold, maar walg van de hypocrisie en narcistische trekjes van die praatpop. Die oordelen hebben gewoon te maken met sympathie.

Ik sta ook ver af van het begrip respect. Nog los van het inflatoire effect van het dagelijkse misbruik door nieuwkomers, die het begrip deden verworden tot het meest misbruikte van de laatste twee decennia, zodat Van Dalen de betekenis zou moeten herijken. Respect is net zo'n opportunistische emotie als partnerliefde of overwinningsroes. Het kan zomaar verdwenen zijn. Respect als weergave van een gevoel van hiërarchie werp ik verre van me, althans als er sprake is van gemanipuleerde of onnatuurlijke hiërarchie. Respect dat ik kan hebben voor iemands prestatie of intellectuele bagage sorteer ik meer onder ontzag. Ontzag heb je voor macht, voor bijzondere kunde en voor bijzondere eigenschappen. Dat ligt weer dicht tegen het begrip vrees aan, zoals de gelovige wordt geleerd 'vrees' te hebben voor het opperwezen. In dier voege 'respect' gebruiken is onjuist; 'vrees' geeft de eerlijke lading weer dat je de toorn of de kastijding vreest. Het is meer een negatieve uitleg van respect.

Opheffer heeft een mooi artikel geschreven. Het valt me nog mee dat er niet meer 'Pieters' hebben gereageerd. Het barst namelijk van de oneerlijke mensen, die net doen alsof ze zelf wel hun inerte menselijkheid kunnen beteugelen en met de 'agape' van de Griekse onbaatzuchtige liefde de andere als gelijke of gelijkwaardige bezien. Graag tonen ze zich dan in reacties zoals hierboven als de 'meest gelijke' en doen ze net alsof hen dat natuurlijk ten dele valt. Ik heb veel meer begrip voor Opheffer, die zich virtueel bloot geeft door zijn oprechte sorteergedrag te tonen. Respect! ;)

@ Mijheer Goossens,sorteert u mij ook onder de categorie "oneerlijk"?,ik zelf denk dat ik in mijn mening nogal open ben.

@A Goossens,goed dit te horen.Inderdaad met te veel openheid zou ik mij kwetsbaar op stellen.Groet Nap.

@ Milan van Opmeer.Heeft u geen respect voor de toiletjuffrouw die niet veel heeft verdient en de remsporen en de plas die naast de pot kwam moest opruimen?

tsja, als je je zo happy voelt wie ben ik dsan om daar wat van te zeggen ...............

Ik neem toch aan dat ook dit artikel cynisch bedoelt is.

Respect zou je, vind ik, a priori moeten hebben. Waarom? Omdat de ander ook mens is, of breder, ook een levend wezen (denk aan dierenwelzijn).

Dat je opgegroeid bent in andere omstandigheden maakt je voor een groot gedeelte anders, waarmee gezegd is dat wanneer jij in die omstandigheden had gezeten je wellicht ongeveer hetzelfde had gedaan. 'Wellicht' omdat dat allerminst zeker is, maar je kunt maar moeilijk bepalen wat je wel had gedaan (eigenlijk is dat zelfs onmogelijk, hoogstens kun je het proberen in te schatten).