De Groene Amsterdammer

Exclusief

De Groene Amsterdammer jaargang 2015 nummer 17_18
Sax2

Marjan Sax: engagement en geld

‘We are here, we will fight…’

door Irene van der Linde

beeld Nicole Segers

‘Het akkoord dat door VVD en PvdA is bereikt is een typisch product van partijen die de ogen sluiten voor de realiteit van de asielpraktijk,’ stelt Marjan Sax in het persbericht van de actiegroep We are here. Sax zet zich al 2,5 jaar dag en nacht in voor zo’n tweehonderd ongedocumenteerden in Amsterdam. Wat begon met het ongemak over een enorme erfenis, leidde uiteindelijk tot de diepe overtuiging dat je aan oneerlijkheid en onrecht altijd iets kunt proberen te doen.

Lezen

Gustaaf-follow-up-op-maat

Essay - Het leven is vergelijken

Iedereen een salon!

door Gustaaf Peek

beeld Dick Tuinder

Gefortuneerd, maar met een socialistisch hart – dat is lastig. Waarom zou ik m’n best doen, ik heb al gewonnen. Boeken schrijven, de kunstenaar uithangen, leven als een negentiende-eeuwse nietsnut, waarom nog vechten? Dáárom. De wereld is volledig ingericht om door bevoorrechte motherfuckers als ik te worden uitgewoond. Waarom zou ik m’n best doen, ik heb al gewonnen. Ik ben de blanke dochter uit Imitation of Life.

Lezen

Iedereen

Ronald Snijders & Fedor van Eldijk, Een normaal boek

Cool absurd

Ronald Snijders & Fedor van Eldijk

Een normaal boek

Prometheus, 222 blz., e 17,50

door JOOST DE VRIES




Een paar weken terug waren Ronald Snijders en Fedor van Eldijk te gast bij Vara’s De wereld draait door. De twee schrijvers van het absurdistische Een normaal boek zaten naast Matthijs van Nieuwkerk, strak in pak, heel cool absurdistisch te doen. Of er geen serieus debat moest komen over het plaatsten van vloerverwarming door heel Nederland. Of een overdekt vliegveld.

Dit soort dingen kan al snel heel vervelend worden, maar Snijders (1975) en Van Eldijk (1970) weten het geinig te houden. Het boek is een verzameling teksten die de twee gemaakt hebben voor hun website, www.absurd.nl, en voor hun Normale avondshows (theaterprogramma’s).

Vergeleken met populaire absurdisten als cabaretier Hans Teeuwen of cartoonist Gumbah zijn ze buitengewoon mild. De incest en geslachtsziektes vliegen niet in de rondte, in plaats van te shockeren gaan ze voor de lach door volstrekt onzinnig uit de hoek te komen. Dat lukt aardig. Er zijn lijstjes («Wat er veranderen moet wil een auto een sinaasappel zijn: Punt 14. Auto moet niet duurder dan e 2,99 per kilo»), fictieve dialogen en onzinnige krantenberichten.

Hoogtepunt is een verzameling televisie-formats. Bijvoorbeeld: «Sasha Stalker – Verborgen cameraprogramma waarin journaallezeres Sasha de Boer wordt gevolgd door een stalker. Voorbeeld voice-over (...): ‹Het is halfeen ’s nachts. Sasha is inmiddels naar bed gegaan en onze stalker heeft net zijn beltegoed opgewaardeerd.›»

Een andere vondst is een bloemlezing uit het verzameld autocuewerk van Ron Brandsteder. Alle ingrediënten van geslaagd absurdisme zijn present; men neme iets triviaals, low culture, en bombardeert het tot hoge kunst. Resulterend in haiku’s als: «Licht ontvlambaar en/ mijn hoofd is vuurrood, ben ik/ dan een lucifer» (Wie ben ik, afl. 12, seizoen ’96/’97). Natuurlijk is niet alles hilarisch. De talrijke dialogen zijn vaak, nou ja, niet echt komisch, en een flinke lijst neologismen heeft soms een hoog Seth Gaaikema-gehalte. Denk hierbij aan: «Extremietje, m. (–s), 1. net geen extremist; -2. enorme homo.»

Zelf zeggen Snijders en Van Eldijk Nederland op het verkeerde been te willen zetten, want «als je te lang op hetzelfde been staat, gaat dat slapen. En dat is een naar gevoel.» Hun poging om met dit boek dat nare gevoel te voorkomen is geslaagd te noemen, want flauw of niet: nadat je het hebt uitgelezen lees je het nog een keer, om te kijken of er echt staat wat er staat. Jawel; «Een uur Harmen Siezen – Personality-show rond Harmen Siezen. Met zang, dans, en sketches. Siezen ontvangt geen gasten.»


Wachtwoord toesturen Problemen met inloggen?