De Groene Amsterdammer

Exclusief

De Groene Amsterdammer jaargang 2014 nummer 16

Iedereen

De schokdempers van joris voorhoeve

De onthullingen over Srebrenica en de uitvluchten van Voorhoeve volgen elkaar op met een voorspelbaarheid waar je onpasselijk van wordt. En het eind is nog niet in zicht. Nu de VN in Bosnie het veld heeft geruimd, puilt ex-Joegoslavie uit van de kasten met achtergelaten logboeken en telexberichten van Unprofor.

door Aart Brouwer

Een krant die het betalen kan, hoeft maar een reporter met een paar mille naar Zagreb of Sarajevo te sturen en hij komt gegarandeerd terug met essentiele documenten over Srebrenica, waarvan Voorhoeve nog nooit heeft gehoord. Vervolgens komt de minister in Nova zijn kunstje doen: eigenlijk wist hij het al, niettemin is hij diep geschokt.
De Volkskrant kon zich vorige week zelfs die paar mille besparen. De krant vernam van de Bosnische diplomaat Sacirbey dat zijn regering al een maand van tevoren op de hoogte was van de Servische militaire opbouw rond de enclave. In buitenlandse kranten konden we al lezen dat de VN, de CIA, de Franse inlichtingendienst en de Bundesnachrichtendienst, kortom iedereen behalve Voorhoeve, op de hoogte was. De pers trouwens ook. Ik raad de minister het tijdschrift Transition aan, dat reeds in maart vorig jaar meldde dat de Serviers rond Srebrenica vanuit de lucht werden versterkt. Hij zal geschokt zijn.
Je vraagt je af hoelang deze farce nog doorgaat. NRC Handelsblad leverde het onomstotelijke bewijs dat Srebrenica aan de Serviers is uitgeleverd. Vrij Nederland publiceerde vorige week documenten waaruit blijkt dat de VN-commandanten voornamelijk om hun eigen hachje dachten. De geheime toespraak van generaal Janvier in diezelfde maand, waarin hij voorstelde om Srebrenica en Zepa te ontruimen, is al langer bekend. Welbeschouwd is de hele toedracht inmiddels bekend, compleet met fasering, data en schriftelijke bewijzen. Het enige wat nog boven water moet komen, is de inhoud van het telefoontje van Chirac aan Janvier.
Vanwaar dan die rituele volharding om nieuwe feiten boven water te halen, als er toch een rituele ontkenning op volgt? Persoonlijk beschouw ik de onthullingswoede als een soort journalistiek tribunaal, als een vervangend kamerdebat waarin de verantwoordelijkheden duidelijk worden vastgesteld. Den Haag is niet verantwoordelijk voor Mladic' oorlogsmisdaden; wel voor het militaire en diplomatieke isolement van Dutchbat, waardoor de enclave zonder slag of stoot kon vallen, voor de Nederlandse onwil om mee te werken aan het onderzoek naar de moord op de vluchtelingen, en voor de weigering om een onderzoek naar de dubieuze rol van Janvier c.s. te eisen. Voorhoeve en Van Mierlo hadden onmiddellijk moeten aftreden. De toedracht had moeten worden uitgezocht in een parlementaire enquete, ondersteund door een evaluatie onder leiding van twee onbelaste ministers. Dat was de koninklijke weg.
De beide ministers kozen echter voor het modderpad van de ontkenningen en de politieke manoeuvres om hun huid te redden. Dus, collega's, aan het werk! Dat zij tot hun levenseinde over de onthullingen mogen voortglibberen, met het beeld van de vermoorde vluchtelingen voor ogen.

Wachtwoord toesturen Problemen met inloggen?