De Groene Amsterdammer

Sluiten

TELEVISIE<br /> Op bezoek bij Bush

Een geweldige eer


door WALTER VAN DER KOOI

Interessante televisievorm is die waarbij documentaire en drama dooreen lopen. Fameus was Die Manns: Ein Jahrhundertroman van Breloer en Königstein over Thomas Mann cum suis (2001), maar ook wij kennen geslaagde producties als De Samuel Falklandshow van Hans Hylkema over Herman Heijermans (NPS 1990) en Het tweede gezicht van Krijn ter Braak en Hans Fels over Menno ter Braak en diens broer (VPRO 2002).
Alledrie de voorbeelden betreffen films over schrijvers, maar ook politiek is bij uitstek een arena die zich voor deze hybride vorm leent. Koningskoppel Breloer-Königstein maakte Todesspiel over ontvoering van en moord op Hans Martin Schleyer door de RAF. En Speer und Er over Adolfs lievelingsarchitect. Klassiekers opgebouwd uit archiefmateriaal, interviews en gedramatiseerde reconstructies. In handen van grote talenten leidt die combinatie tot artistieke meerwaarde en tot dieper inzicht dan alleen via drama of documentaire te bereiken is. Daarom aandacht voor een nieuw exemplaar van het genre over een actuele kwestie: Nederlands betrokkenheid bij de aanval op Irak. Onder het motto ‘waar kennis ontbreekt krijgt fictie de ruimte’ slaan de dramaredacties van NPS en VPRO en documentairerubriek Andere tijden de handen ineen, resulterend in Op bezoek bij George W. Bush. Plaats van handeling: gastenverblijf van het Witte Huis; tijdstip: vroege ochtend van 2 september 2003 waarop Balkenende en De Hoop Scheffer voor een werkontbijt in The Oval Office zijn genood. We zien de tenenkrommende beelden waarin die twee in het echt door Bush en adviseurs worden ontvangen, waarbij Jaaps begroeting van Bush en Rice even gênant is als Bush’ potsierlijke vaststelling dat het een geweldige eer is ons duo te mogen ontvangen en dat Balkenende zich een ware Europese leider betoont. Dan gaan we voor de fictie een uur terug in de tijd naar Balkenendes gastenkamer waar hij (Pierre Bokma) De Hoop Scheffer (Porgy Franssen) ontvangt om het komende bezoek door te spreken. Die gesprekken komen uit de pen van Ger Beukenkamp, grootmeester in de dialoog en in speculatie rond dat wat zich achter de schermen van koningshuis en politiek afspeelt. Terecht is niet geprobeerd Kopspijker-Koefnoen-imitaties van de twee ministers neer te zetten. Er wordt sec geacteerd. Mede door de korte duur bevat de dialoog nogal wat exposé, voor de kijker nodig om zaken te kunnen plaatsen en vatten.
Het niveau van Beukenkamps meesterlijke De kroon over de confrontatie Max van der Stoel versus Jorge Zorreguieta inzake de ongewenstheid als bruiloftgast van die laatste wordt niet gehaald, maar het is weer een boeiende krachtmeting tussen twee mannen en tegelijk eentje tussen de auteur en de achter rookgordijnen schuilende politieke werkelijkheid. Hoe raak Beukenkamps gissingen zijn durf ik niet te zeggen. Oordeel zelf op zondag 22 maart.
Tweede tip. Recent was er Avro’s prachtreeks Haitink 80. Mooie concerten voorafgegaan door interessante uitspraken van de maestro. Daaronder ook over de vermaarde Achtste van Bruckner. Laat diezelfde symfonie nou op donderdag 16 april opnieuw worden uitgevoerd, dit keer bij de NPS: Radio Filharmonisch Orkest onder Jaap van Zweden. Voor wie Haitink hoorde en zag mooie gelegenheid tot vergelijken. De zondag daarvoor wijdt NPS’ Podium trouwens een heel uur aan dat grootse stuk. Zeker, er wordt wel aan kunst gedaan. Maar dan toch vooral in de randen van de nacht: Bruckner begint om 23.40. Het is een van de vele redenen om snel lid te worden van Omroep C. Voor 1 april moeten er vijftigduizend leden zijn om mee te eten uit een zendtijdruif die vooral bestormd wordt door aspirant-omroepen die hun pistool trekken als ze het woord ‘cultuur’ horen. Terwijl de bestaande al veel te weinig doen. htpp://www.omroepc.nl

Wachtwoord toesturen Problemen met inloggen?