De Groene Amsterdammer

Exclusief

De Groene Amsterdammer jaargang 2014 nummer 17

Pamflet: Minder hippe onzinstudies, graag

Leuke studies met een & erin

door Ewald Engelen

beeld Milo

Mbo, hbo en wo moeten iets minder horig zijn aan de arbeidsmarkt. En iets meer algemene vorming zou zo gek nog niet zijn. door Ewald Engelen beeld Milo Leuke studies met een & erinMbo, hbo en wo bieden tezamen maar liefst vijfhonderd studies aan, waaronder talloze die toegang bieden tot slechts één gespecialiseerd beroep. Iets minder horigheid aan de arbeidsmarkt en iets meer algemene vorming zou zo gek nog niet zijn.

Lezen

Iedereen

Files en andere opstoppingen

Opheffer-50-11_opstopping

Democratie is vaak het moedwillig veroorzaken van opstoppingen.
Ik zal dat illustreren aan drie voorbeelden: de kopvoddentaks, het slachtverbod en politieagenten naar Uruzgan.
Met de kopvoddentaks wordt een belastingheffing bedoeld op het dragen van een hoofddoek.

door Opheffer

beeld MILO

Nu kan dat dragen van een hoofddoek niemand echt iets schelen. Je zou je eraan kunnen ergeren, maar er is zo veel om je aan te ergeren. Op het moment dat de politiek dit ter sprake brengt, menen de andere politici hier een uitspraak over te moeten doen. Die gaan als het ware op de rem staan: 'Ho ho, dit kan niet, wat is dit voor iets idioots.'
Op dat moment ontstaat er opstopping - een nodeloze file waardoor je het overzicht verliest op de rest van het verkeer.
Hetzelfde gebeurt met het slachtverbod. Dat er religieuze groeperingen zijn die een dier willen slachten in plaats van verdoven, is nooit een probleem geweest. Je kunt dat slachten eng vinden, maar we doden dat vee sowieso.
Maar door het aan de orde te stellen, moet iedereen er een uitspraak over doen. Daar ontstaat dan weer een opstopping. Want langs welke lijnen moet je dan denken, bijvoorbeeld als ongelovige? Ik dacht als volgt: het doden via de slacht kost twee seconden, het doden via verdoving één seconde. Omdat het dier een seconde minder hoeft te lijden, ben ik tegen het slachten. Maar om die ene seconde wordt enorm veel overhoop gehaald - godsdienstvrijheid, dierenleed, et cetera - dat voorheen geen probleem was. Het is natuurlijk absurd om over die ene seconde lawaai te gaan maken, maar het wordt nu eenmaal van me gevraagd.
Derde voorbeeld: agenten naar Uruzgan. Zet je de kaart van Nederland in die van Afghanistan, dan zie je weer eens hoe klein we zijn, dan illustreert dat tevens onze invloed: nihil. Om verschillende ideologische redenen moeten wij agenten daarheen sturen, terwijl je niets zou merken als je die agenten er niet heen stuurt. Integendeel: misschien gaan er daar agenten dood, die hier dan zouden zijn blijven leven. Maar omdat een ideologie vaak ons gevoelsleven kleurt, moeten we over die agenten een uitspraak doen. Moeten ze er wel of niet heen? Waarom? En hoe? Wat kost dat? Op dat moment krijg je weer een opstopping, want echt belangrijk is het niet.
Dat je overal een uitspraak over mag vragen - feitelijk is er geen hiërarchie daarin - maakt onze vrijheid uit en definieert onze rechten en plichten, maar die opstoppingen wekken dezelfde agressie en irritatie als files in het verkeer. Je toekomst is onzeker, je hoort elke dag dat er crisis is, maar opeens gaat het over de aanschaf van een vliegtuig dat het hoogstwaarschijnlijk niet doet - dat is hetzelfde als van Amsterdam naar Halfweg moeten rijden omdat een familielid op sterven ligt, en daar vier uur over doen.
Er komt een moment dat mensen zo boos worden dat ze gefrustreerd raken en eens iets tegen die files gaan doen.
Als meer democratie meer opstoppingen veroorzaakt, dan zal minder democratie voor een betere doorstroming zorgen. Het vervelende is dat dit klopt. Een verlicht dictator zal sneller de juiste veranderingen kunnen bewerkstelligen. Maar onder de mensen is zo'n dictator niet te vinden, en wat zijn 'de juiste veranderingen'?
Wanneer ik dictator zou zijn, zou ik al snel overgaan tot het oppakken, arresteren en executeren van tegenstanders, want ik ben tamelijk zakelijk en respect voor mensenlevens in het algemeen heb ik niet. Eigenlijk heb ik maar respect voor een handjevol mensen. Uiteraard zal ik, als dictator, vooral de eerste jaren beweren dat ik me hou aan de mensenrechten, maar wanneer alle files opgelost zijn, zet ik nog een paar persoonlijke 'verbeteringen' door.
Ik ga dan door tot iemand mij doodschiet en de democratie terug wil.

Wachtwoord toesturen Problemen met inloggen?