De Groene Amsterdammer

Sluiten

Geen remedie voor de wereld

Judas, de nieuwe roman van Amos Oz, gaat traag van start. Oz schijnt te denken dat zijn lezers nog een beetje slapen.

door Cyrille Offermans

Hij introduceert zijn personages op z’n negentiende-eeuws met uitgebreide beschrijvingen van hun uiterlijk en lijkt een paar regels verder alweer te zijn vergeten dat hij iemands ‘dikke, grijze snor’, respectievelijk ‘Einstein-snor’, al eens eerder zo heeft getypeerd. Minstens tien keer lezen we dat deze man zich op zijn kamer ‘zonder krukken, uitsluitend met de spierkracht van zijn armen en schouders’ een weg baande van het ene meubelstuk naar het andere. Ook krijgen zijn siervissen zo vaak ‘te eten’ dat die arme beestjes halverwege het boek al lang morsdood hadden moeten zijn.

Problemen met inloggen?